Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

пе́мзавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пе́мзавы пе́мзавая пе́мзавае пе́мзавыя
Р. пе́мзавага пе́мзавай
пе́мзавае		 пе́мзавага пе́мзавых
Д. пе́мзаваму пе́мзавай пе́мзаваму пе́мзавым
В. пе́мзавы (неадуш.)
пе́мзавага (адуш.)		 пе́мзавую пе́мзавае пе́мзавыя (неадуш.)
пе́мзавых (адуш.)
Т. пе́мзавым пе́мзавай
пе́мзаваю		 пе́мзавым пе́мзавымі
М. пе́мзавым пе́мзавай пе́мзавым пе́мзавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пемзаўшчы́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пемзаўшчы́к пемзаўшчыкі́
Р. пемзаўшчыка́ пемзаўшчыко́ў
Д. пемзаўшчыку́ пемзаўшчыка́м
В. пемзаўшчыка́ пемзаўшчыко́ў
Т. пемзаўшчыко́м пемзаўшчыка́мі
М. пемзаўшчыку́ пемзаўшчыка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

П’емо́нт

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. П’емо́нт
Р. П’емо́нта
Д. П’емо́нту
В. П’емо́нт
Т. П’емо́нтам
М. П’емо́нце

п’емо́нцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. п’емо́нцкі п’емо́нцкая п’емо́нцкае п’емо́нцкія
Р. п’емо́нцкага п’емо́нцкай
п’емо́нцкае		 п’емо́нцкага п’емо́нцкіх
Д. п’емо́нцкаму п’емо́нцкай п’емо́нцкаму п’емо́нцкім
В. п’емо́нцкі (неадуш.)
п’емо́нцкага (адуш.)		 п’емо́нцкую п’емо́нцкае п’емо́нцкія (неадуш.)
п’емо́нцкіх (адуш.)
Т. п’емо́нцкім п’емо́нцкай
п’емо́нцкаю		 п’емо́нцкім п’емо́нцкімі
М. п’емо́нцкім п’емо́нцкай п’емо́нцкім п’емо́нцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

пе́мфігус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пе́мфігус пе́мфігусы
Р. пе́мфігусу пе́мфігусаў
Д. пе́мфігусу пе́мфігусам
В. пе́мфігус пе́мфігусы
Т. пе́мфігусам пе́мфігусамі
М. пе́мфігусе пе́мфігусах

Крыніцы: piskunou2012.

пе́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. пе́на
Р. пе́ны
Д. пе́не
В. пе́ну
Т. пе́най
пе́наю
М. пе́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пенааддзяля́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пенааддзяля́льнік пенааддзяля́льнікі
Р. пенааддзяля́льніка пенааддзяля́льнікаў
Д. пенааддзяля́льніку пенааддзяля́льнікам
В. пенааддзяля́льнік пенааддзяля́льнікі
Т. пенааддзяля́льнікам пенааддзяля́льнікамі
М. пенааддзяля́льніку пенааддзяля́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

пенааддзяля́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пенааддзяля́льны пенааддзяля́льная пенааддзяля́льнае пенааддзяля́льныя
Р. пенааддзяля́льнага пенааддзяля́льнай
пенааддзяля́льнае		 пенааддзяля́льнага пенааддзяля́льных
Д. пенааддзяля́льнаму пенааддзяля́льнай пенааддзяля́льнаму пенааддзяля́льным
В. пенааддзяля́льны (неадуш.)
пенааддзяля́льнага (адуш.)		 пенааддзяля́льную пенааддзяля́льнае пенааддзяля́льныя (неадуш.)
пенааддзяля́льных (адуш.)
Т. пенааддзяля́льным пенааддзяля́льнай
пенааддзяля́льнаю		 пенааддзяля́льным пенааддзяля́льнымі
М. пенааддзяля́льным пенааддзяля́льнай пенааддзяля́льным пенааддзяля́льных

Крыніцы: piskunou2012.

пенабето́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. пенабето́н
Р. пенабето́ну
Д. пенабето́ну
В. пенабето́н
Т. пенабето́нам
М. пенабето́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

пенабетонамяша́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пенабетонамяша́лка пенабетонамяша́лкі
Р. пенабетонамяша́лкі пенабетонамяша́лак
Д. пенабетонамяша́лцы пенабетонамяша́лкам
В. пенабетонамяша́лку пенабетонамяша́лкі
Т. пенабетонамяша́лкай
пенабетонамяша́лкаю		 пенабетонамяша́лкамі
М. пенабетонамяша́лцы пенабетонамяша́лках

Крыніцы: piskunou2012.