Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

утурава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. утурава́нне
Р. утурава́ння
Д. утурава́нню
В. утурава́нне
Т. утурава́ннем
М. утурава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

утурава́ць

‘паўтараць, акампанаваць (утураваць каму-небудзь)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. утуру́ю утуру́ем
2-я ас. утуру́еш утуру́еце
3-я ас. утуру́е утуру́юць
Прошлы час
м. утурава́ў утурава́лі
ж. утурава́ла
н. утурава́ла
Загадны лад
2-я ас. утуру́й утуру́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час утуру́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

утурбава́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. утурбава́ны утурбава́ная утурбава́нае утурбава́ныя
Р. утурбава́нага утурбава́най
утурбава́нае		 утурбава́нага утурбава́ных
Д. утурбава́наму утурбава́най утурбава́наму утурбава́ным
В. утурбава́ны (неадуш.)
утурбава́нага (адуш.)		 утурбава́ную утурбава́нае утурбава́ныя (неадуш.)
утурбава́ных (адуш.)
Т. утурбава́ным утурбава́най
утурбава́наю		 утурбава́ным утурбава́нымі
М. утурбава́ным утурбава́най утурбава́ным утурбава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

утурбава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. утурбава́ны утурбава́ная утурбава́нае утурбава́ныя
Р. утурбава́нага утурбава́най
утурбава́нае		 утурбава́нага утурбава́ных
Д. утурбава́наму утурбава́най утурбава́наму утурбава́ным
В. утурбава́ны (неадуш.)
утурбава́нага (адуш.)		 утурбава́ную утурбава́нае утурбава́ныя (неадуш.)
утурбава́ных (адуш.)
Т. утурбава́ным утурбава́най
утурбава́наю		 утурбава́ным утурбава́нымі
М. утурбава́ным утурбава́най утурбава́ным утурбава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

утурбава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. утурбу́юся утурбу́емся
2-я ас. утурбу́ешся утурбу́ецеся
3-я ас. утурбу́ецца утурбу́юцца
Прошлы час
м. утурбава́ўся утурбава́ліся
ж. утурбава́лася
н. утурбава́лася
Загадны лад
2-я ас. утурбу́йся утурбу́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час утурбава́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

утурбава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. утурбу́ю утурбу́ем
2-я ас. утурбу́еш утурбу́еце
3-я ас. утурбу́е утурбу́юць
Прошлы час
м. утурбава́ў утурбава́лі
ж. утурбава́ла
н. утурбава́ла
Загадны лад
2-я ас. утурбу́й утурбу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час утурбава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

уту́шаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уту́шаны уту́шаная уту́шанае уту́шаныя
Р. уту́шанага уту́шанай
уту́шанае		 уту́шанага уту́шаных
Д. уту́шанаму уту́шанай уту́шанаму уту́шаным
В. уту́шаны (неадуш.)
уту́шанага (адуш.)		 уту́шаную уту́шанае уту́шаныя (неадуш.)
уту́шаных (адуш.)
Т. уту́шаным уту́шанай
уту́шанаю		 уту́шаным уту́шанымі
М. уту́шаным уту́шанай уту́шаным уту́шаных

Крыніцы: piskunou2012.

уту́шаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уту́шаны уту́шаная уту́шанае уту́шаныя
Р. уту́шанага уту́шанай
уту́шанае		 уту́шанага уту́шаных
Д. уту́шанаму уту́шанай уту́шанаму уту́шаным
В. уту́шаны (неадуш.)
уту́шанага (адуш.)		 уту́шаную уту́шанае уту́шаныя (неадуш.)
уту́шаных (адуш.)
Т. уту́шаным уту́шанай
уту́шанаю		 уту́шаным уту́шанымі
М. уту́шаным уту́шанай уту́шаным уту́шаных

Крыніцы: piskunou2012.

уту́шаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уту́шаны уту́шаная уту́шанае уту́шаныя
Р. уту́шанага уту́шанай
уту́шанае		 уту́шанага уту́шаных
Д. уту́шанаму уту́шанай уту́шанаму уту́шаным
В. уту́шаны (неадуш.)
уту́шанага (адуш.)		 уту́шаную уту́шанае уту́шаныя (неадуш.)
уту́шаных (адуш.)
Т. уту́шаным уту́шанай
уту́шанаю		 уту́шаным уту́шанымі
М. уту́шаным уту́шанай уту́шаным уту́шаных

Кароткая форма: уту́шана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

уту́шванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уту́шванне
Р. уту́швання
Д. уту́шванню
В. уту́шванне
Т. уту́шваннем
М. уту́шванні

Крыніцы: piskunou2012.