ахма́раны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ахма́раны |
ахма́раная |
ахма́ранае |
ахма́раныя |
| Р. |
ахма́ранага |
ахма́ранай ахма́ранае |
ахма́ранага |
ахма́раных |
| Д. |
ахма́ранаму |
ахма́ранай |
ахма́ранаму |
ахма́раным |
| В. |
ахма́раны (неадуш.) ахма́ранага (адуш.) |
ахма́раную |
ахма́ранае |
ахма́раныя (неадуш.) ахма́раных (адуш.) |
| Т. |
ахма́раным |
ахма́ранай ахма́ранаю |
ахма́раным |
ахма́ранымі |
| М. |
ахма́раным |
ахма́ранай |
ахма́раным |
ахма́раных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
ахма́раны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ахма́раны |
ахма́раная |
ахма́ранае |
ахма́раныя |
| Р. |
ахма́ранага |
ахма́ранай ахма́ранае |
ахма́ранага |
ахма́раных |
| Д. |
ахма́ранаму |
ахма́ранай |
ахма́ранаму |
ахма́раным |
| В. |
ахма́раны (неадуш.) ахма́ранага (адуш.) |
ахма́раную |
ахма́ранае |
ахма́раныя (неадуш.) ахма́раных (адуш.) |
| Т. |
ахма́раным |
ахма́ранай ахма́ранаю |
ахма́раным |
ахма́ранымі |
| М. |
ахма́раным |
ахма́ранай |
ахма́раным |
ахма́раных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
ахма́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ахма́раны |
ахма́раная |
ахма́ранае |
ахма́раныя |
| Р. |
ахма́ранага |
ахма́ранай ахма́ранае |
ахма́ранага |
ахма́раных |
| Д. |
ахма́ранаму |
ахма́ранай |
ахма́ранаму |
ахма́раным |
| В. |
ахма́раны (неадуш.) ахма́ранага (адуш.) |
ахма́раную |
ахма́ранае |
ахма́раныя (неадуш.) ахма́раных (адуш.) |
| Т. |
ахма́раным |
ахма́ранай ахма́ранаю |
ахма́раным |
ахма́ранымі |
| М. |
ахма́раным |
ахма́ранай |
ахма́раным |
ахма́раных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
ахма́рыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
ахма́рыцца |
ахма́рацца |
| Прошлы час |
| м. |
ахма́рыўся |
ахма́рыліся |
| ж. |
ахма́рылася |
| н. |
ахма́рылася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ахма́рыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ахма́т
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Ахма́т |
Ахма́ты |
| Р. |
Ахма́та |
Ахма́таў |
| Д. |
Ахма́ту |
Ахма́там |
| В. |
Ахма́та |
Ахма́таў |
| Т. |
Ахма́там |
Ахма́тамі |
| М. |
Ахма́це |
Ахма́тах |
Ахме́д
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Ахме́д |
Ахме́ды |
| Р. |
Ахме́да |
Ахме́даў |
| Д. |
Ахме́ду |
Ахме́дам |
| В. |
Ахме́да |
Ахме́даў |
| Т. |
Ахме́дам |
Ахме́дамі |
| М. |
Ахме́дзе |
Ахме́дах |
ахме́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ахме́лены |
ахме́леная |
ахме́ленае |
ахме́леныя |
| Р. |
ахме́ленага |
ахме́ленай ахме́ленае |
ахме́ленага |
ахме́леных |
| Д. |
ахме́ленаму |
ахме́ленай |
ахме́ленаму |
ахме́леным |
| В. |
ахме́лены (неадуш.) ахме́ленага (адуш.) |
ахме́леную |
ахме́ленае |
ахме́леныя (неадуш.) ахме́леных (адуш.) |
| Т. |
ахме́леным |
ахме́ленай ахме́ленаю |
ахме́леным |
ахме́ленымі |
| М. |
ахме́леным |
ахме́ленай |
ахме́леным |
ахме́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.
ахмістры́ня
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ахмістры́ня |
ахмістры́ні |
| Р. |
ахмістры́ні |
ахмістры́нь |
| Д. |
ахмістры́ні |
ахмістры́ням |
| В. |
ахмістры́ню |
ахмістры́нь |
| Т. |
ахмістры́няй ахмістры́няю |
ахмістры́нямі |
| М. |
ахмістры́ні |
ахмістры́нях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.