упра́дзены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
упра́дзены |
упра́дзеная |
упра́дзенае |
упра́дзеныя |
| Р. |
упра́дзенага |
упра́дзенай упра́дзенае |
упра́дзенага |
упра́дзеных |
| Д. |
упра́дзенаму |
упра́дзенай |
упра́дзенаму |
упра́дзеным |
| В. |
упра́дзены (неадуш.) упра́дзенага (адуш.) |
упра́дзеную |
упра́дзенае |
упра́дзеныя (неадуш.) упра́дзеных (адуш.) |
| Т. |
упра́дзеным |
упра́дзенай упра́дзенаю |
упра́дзеным |
упра́дзенымі |
| М. |
упра́дзеным |
упра́дзенай |
упра́дзеным |
упра́дзеных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
упра́дзены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
упра́дзены |
упра́дзеная |
упра́дзенае |
упра́дзеныя |
| Р. |
упра́дзенага |
упра́дзенай упра́дзенае |
упра́дзенага |
упра́дзеных |
| Д. |
упра́дзенаму |
упра́дзенай |
упра́дзенаму |
упра́дзеным |
| В. |
упра́дзены (неадуш.) упра́дзенага (адуш.) |
упра́дзеную |
упра́дзенае |
упра́дзеныя (неадуш.) упра́дзеных (адуш.) |
| Т. |
упра́дзеным |
упра́дзенай упра́дзенаю |
упра́дзеным |
упра́дзенымі |
| М. |
упра́дзеным |
упра́дзенай |
упра́дзеным |
упра́дзеных |
Кароткая форма: упра́дзена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
упра́жаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
упра́жаны |
упра́жаная |
упра́жанае |
упра́жаныя |
| Р. |
упра́жанага |
упра́жанай упра́жанае |
упра́жанага |
упра́жаных |
| Д. |
упра́жанаму |
упра́жанай |
упра́жанаму |
упра́жаным |
| В. |
упра́жаны (неадуш.) упра́жанага (адуш.) |
упра́жаную |
упра́жанае |
упра́жаныя (неадуш.) упра́жаных (адуш.) |
| Т. |
упра́жаным |
упра́жанай упра́жанаю |
упра́жаным |
упра́жанымі |
| М. |
упра́жаным |
упра́жанай |
упра́жаным |
упра́жаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
упра́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
упра́жаны |
упра́жаная |
упра́жанае |
упра́жаныя |
| Р. |
упра́жанага |
упра́жанай упра́жанае |
упра́жанага |
упра́жаных |
| Д. |
упра́жанаму |
упра́жанай |
упра́жанаму |
упра́жаным |
| В. |
упра́жаны (неадуш.) упра́жанага (адуш.) |
упра́жаную |
упра́жанае |
упра́жаныя (неадуш.) упра́жаных (адуш.) |
| Т. |
упра́жаным |
упра́жанай упра́жанаю |
упра́жаным |
упра́жанымі |
| М. |
упра́жаным |
упра́жанай |
упра́жаным |
упра́жаных |
Кароткая форма: упра́жана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
упра́жванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
упра́жванне |
| Р. |
упра́жвання |
| Д. |
упра́жванню |
| В. |
упра́жванне |
| Т. |
упра́жваннем |
| М. |
упра́жванні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
упра́жвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
упра́жваецца |
упра́жваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
упра́жваўся |
упра́жваліся |
| ж. |
упра́жвалася |
| н. |
упра́жвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
упра́жваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
упра́жваю |
упра́жваем |
| 2-я ас. |
упра́жваеш |
упра́жваеце |
| 3-я ас. |
упра́жвае |
упра́жваюць |
| Прошлы час |
| м. |
упра́жваў |
упра́жвалі |
| ж. |
упра́жвала |
| н. |
упра́жвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
упра́жвай |
упра́жвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
упра́жваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
упра́жка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
упра́жка |
упра́жкі |
| Р. |
упра́жкі |
упра́жак |
| Д. |
упра́жцы |
упра́жкам |
| В. |
упра́жку |
упра́жкі |
| Т. |
упра́жкай упра́жкаю |
упра́жкамі |
| М. |
упра́жцы |
упра́жках |
Крыніцы:
piskunou2012.
упра́жыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
упра́жыцца |
упра́жацца |
| Прошлы час |
| м. |
упра́жыўся |
упра́жыліся |
| ж. |
упра́жылася |
| н. |
упра́жылася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
упра́жыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
упра́жу |
упра́жым |
| 2-я ас. |
упра́жыш |
упра́жыце |
| 3-я ас. |
упра́жыць |
упра́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
упра́жыў |
упра́жылі |
| ж. |
упра́жыла |
| н. |
упра́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
упра́ж |
упра́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
упра́жыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.