Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

афіцыя́нцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. афіцыя́нцкі афіцыя́нцкая афіцыя́нцкае афіцыя́нцкія
Р. афіцыя́нцкага афіцыя́нцкай
афіцыя́нцкае		 афіцыя́нцкага афіцыя́нцкіх
Д. афіцыя́нцкаму афіцыя́нцкай афіцыя́нцкаму афіцыя́нцкім
В. афіцыя́нцкі (неадуш.)
афіцыя́нцкага (адуш.)		 афіцыя́нцкую афіцыя́нцкае афіцыя́нцкія (неадуш.)
афіцыя́нцкіх (адуш.)
Т. афіцыя́нцкім афіцыя́нцкай
афіцыя́нцкаю		 афіцыя́нцкім афіцыя́нцкімі
М. афіцыя́нцкім афіцыя́нцкай афіцыя́нцкім афіцыя́нцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

афіцэ́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. афіцэ́р афіцэ́ры
Р. афіцэ́ра афіцэ́раў
Д. афіцэ́ру афіцэ́рам
В. афіцэ́ра афіцэ́раў
Т. афіцэ́рам афіцэ́рамі
М. афіцэ́ру афіцэ́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

афіцэ́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. афіцэ́рскі афіцэ́рская афіцэ́рскае афіцэ́рскія
Р. афіцэ́рскага афіцэ́рскай
афіцэ́рскае		 афіцэ́рскага афіцэ́рскіх
Д. афіцэ́рскаму афіцэ́рскай афіцэ́рскаму афіцэ́рскім
В. афіцэ́рскі (неадуш.)
афіцэ́рскага (адуш.)		 афіцэ́рскую афіцэ́рскае афіцэ́рскія (неадуш.)
афіцэ́рскіх (адуш.)
Т. афіцэ́рскім афіцэ́рскай
афіцэ́рскаю		 афіцэ́рскім афіцэ́рскімі
М. афіцэ́рскім афіцэ́рскай афіцэ́рскім афіцэ́рскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

афіцэ́рства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. афіцэ́рства
Р. афіцэ́рства
Д. афіцэ́рству
В. афіцэ́рства
Т. афіцэ́рствам
М. афіцэ́рстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

афіцэ́рык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. афіцэ́рык афіцэ́рыкі
Р. афіцэ́рыка афіцэ́рыкаў
Д. афіцэ́рыку афіцэ́рыкам
В. афіцэ́рыка афіцэ́рыкаў
Т. афіцэ́рыкам афіцэ́рыкамі
М. афіцэ́рыку афіцэ́рыках

Крыніцы: piskunou2012.

афіцэ́рыха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. афіцэ́рыха афіцэ́рыхі
Р. афіцэ́рыхі афіцэ́рых
Д. афіцэ́рысе афіцэ́рыхам
В. афіцэ́рыху афіцэ́рых
Т. афіцэ́рыхай
афіцэ́рыхаю		 афіцэ́рыхамі
М. афіцэ́рысе афіцэ́рыхах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

афі́ша

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. афі́ша афі́шы
Р. афі́шы афі́ш
Д. афі́шы афі́шам
В. афі́шу афі́шы
Т. афі́шай
афі́шаю		 афі́шамі
М. афі́шы афі́шах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

афішава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. афішава́нне
Р. афішава́ння
Д. афішава́нню
В. афішава́нне
Т. афішава́ннем
М. афішава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

афішава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. афішава́ны афішава́ная афішава́нае афішава́ныя
Р. афішава́нага афішава́най
афішава́нае		 афішава́нага афішава́ных
Д. афішава́наму афішава́най афішава́наму афішава́ным
В. афішава́ны (неадуш.)
афішава́нага (адуш.)		 афішава́ную афішава́нае афішава́ныя (неадуш.)
афішава́ных (адуш.)
Т. афішава́ным афішава́най
афішава́наю		 афішава́ным афішава́нымі
М. афішава́ным афішава́най афішава́ным афішава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

афішава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. афішава́ны афішава́ная афішава́нае афішава́ныя
Р. афішава́нага афішава́най
афішава́нае		 афішава́нага афішава́ных
Д. афішава́наму афішава́най афішава́наму афішава́ным
В. афішава́ны (неадуш.)
афішава́нага (адуш.)		 афішава́ную афішава́нае афішава́ныя (неадуш.)
афішава́ных (адуш.)
Т. афішава́ным афішава́най
афішава́наю		 афішава́ным афішава́нымі
М. афішава́ным афішава́най афішава́ным афішава́ных

Кароткая форма: афішава́на.

Крыніцы: piskunou2012.