Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

афіні́раваны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. афіні́раваны афіні́раваная афіні́раванае афіні́раваныя
Р. афіні́раванага афіні́раванай
афіні́раванае		 афіні́раванага афіні́раваных
Д. афіні́раванаму афіні́раванай афіні́раванаму афіні́раваным
В. афіні́раваны (неадуш.)
афіні́раванага (адуш.)		 афіні́раваную афіні́раванае афіні́раваныя (неадуш.)
афіні́раваных (адуш.)
Т. афіні́раваным афіні́раванай
афіні́раванаю		 афіні́раваным афіні́раванымі
М. афіні́раваным афіні́раванай афіні́раваным афіні́раваных

Крыніцы: piskunou2012.

афіні́раваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. афіні́раваны афіні́раваная афіні́раванае афіні́раваныя
Р. афіні́раванага афіні́раванай
афіні́раванае		 афіні́раванага афіні́раваных
Д. афіні́раванаму афіні́раванай афіні́раванаму афіні́раваным
В. афіні́раваны (неадуш.)
афіні́раванага (адуш.)		 афіні́раваную афіні́раванае афіні́раваныя (неадуш.)
афіні́раваных (адуш.)
Т. афіні́раваным афіні́раванай
афіні́раванаю		 афіні́раваным афіні́раванымі
М. афіні́раваным афіні́раванай афіні́раваным афіні́раваных

Крыніцы: piskunou2012.

афіні́равацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. афіні́руецца афіні́руюцца
Прошлы час
м. афіні́раваўся афіні́раваліся
ж. афіні́равалася
н. афіні́равалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час афіні́руючыся

Крыніцы: piskunou2012.

афіні́раваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. афіні́рую афіні́руем
2-я ас. афіні́руеш афіні́руеце
3-я ас. афіні́руе афіні́руюць
Прошлы час
м. афіні́раваў афіні́равалі
ж. афіні́равала
н. афіні́равала
Загадны лад
2-я ас. афіні́руй афіні́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час афіні́руючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

афі́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. афі́ннасць
Р. афі́ннасці
Д. афі́ннасці
В. афі́ннасць
Т. афі́ннасцю
М. афі́ннасці

Крыніцы: piskunou2012.

афі́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. афі́нны афі́нная афі́ннае афі́нныя
Р. афі́ннага афі́ннай
афі́ннае		 афі́ннага афі́нных
Д. афі́ннаму афі́ннай афі́ннаму афі́нным
В. афі́нны (неадуш.)
афі́ннага (адуш.)		 афі́нную афі́ннае афі́нныя (неадуш.)
афі́нных (адуш.)
Т. афі́нным афі́ннай
афі́ннаю		 афі́нным афі́ннымі
М. афі́нным афі́ннай афі́нным афі́нных

Крыніцы: piskunou2012.

афіно́граф

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. афіно́граф афіно́графы
Р. афіно́графа афіно́графаў
Д. афіно́графу афіно́графам
В. афіно́граф афіно́графы
Т. афіно́графам афіно́графамі
М. афіно́графе афіно́графах

Крыніцы: piskunou2012.

афі́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. афі́нскі афі́нская афі́нскае афі́нскія
Р. афі́нскага афі́нскай
афі́нскае		 афі́нскага афі́нскіх
Д. афі́нскаму афі́нскай афі́нскаму афі́нскім
В. афі́нскі (неадуш.)
афі́нскага (адуш.)		 афі́нскую афі́нскае афі́нскія (неадуш.)
афі́нскіх (адуш.)
Т. афі́нскім афі́нскай
афі́нскаю		 афі́нскім афі́нскімі
М. афі́нскім афі́нскай афі́нскім афі́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Афі́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Афі́ны
Р. Афі́н
Д. Афі́нам
В. Афі́ны
Т. Афі́намі
М. Афі́нах

афіня́нін

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. афіня́нін афіня́не
Р. афіня́ніна афіня́н
Д. афіня́ніну афіня́нам
В. афіня́ніна афіня́н
Т. афіня́нінам афіня́намі
М. афіня́ніне афіня́нах

Іншыя варыянты: афі́нянін.

Крыніцы: nazounik2008.