Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

афармо́ўваць

‘афармляць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. афармо́ўваю афармо́ўваем
2-я ас. афармо́ўваеш афармо́ўваеце
3-я ас. афармо́ўвае афармо́ўваюць
Прошлы час
м. афармо́ўваў афармо́ўвалі
ж. афармо́ўвала
н. афармо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. афармо́ўвай афармо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час афармо́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

афарты́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. афарты́ст афарты́сты
Р. афарты́ста афарты́стаў
Д. афарты́сту афарты́стам
В. афарты́ста афарты́стаў
Т. афарты́стам афарты́стамі
М. афарты́сце афарты́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

афарты́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. афарты́стка афарты́сткі
Р. афарты́сткі афарты́стак
Д. афарты́стцы афарты́сткам
В. афарты́стку афарты́стак
Т. афарты́сткай
афарты́сткаю		 афарты́сткамі
М. афарты́стцы афарты́стках

Крыніцы: piskunou2012.

афары́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. афары́зм афары́змы
Р. афары́зма афары́змаў
Д. афары́зму афары́змам
В. афары́зм афары́змы
Т. афары́змам афары́змамі
М. афары́зме афары́змах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

афары́стыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. афары́стыка
Р. афары́стыкі
Д. афары́стыцы
В. афары́стыку
Т. афары́стыкай
афары́стыкаю
М. афары́стыцы

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012.

афарысты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
афарысты́чна афарысты́чней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

афарысты́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. афарысты́чнасць
Р. афарысты́чнасці
Д. афарысты́чнасці
В. афарысты́чнасць
Т. афарысты́чнасцю
М. афарысты́чнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

афарысты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. афарысты́чны афарысты́чная афарысты́чнае афарысты́чныя
Р. афарысты́чнага афарысты́чнай
афарысты́чнае		 афарысты́чнага афарысты́чных
Д. афарысты́чнаму афарысты́чнай афарысты́чнаму афарысты́чным
В. афарысты́чны (неадуш.)
афарысты́чнага (адуш.)		 афарысты́чную афарысты́чнае афарысты́чныя (неадуш.)
афарысты́чных (адуш.)
Т. афарысты́чным афарысты́чнай
афарысты́чнаю		 афарысты́чным афарысты́чнымі
М. афарысты́чным афарысты́чнай афарысты́чным афарысты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

афа́тык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. афа́тык афа́тыкі
Р. афа́тыка афа́тыкаў
Д. афа́тыку афа́тыкам
В. афа́тыка афа́тыкаў
Т. афа́тыкам афа́тыкамі
М. афа́тыку афа́тыках

Крыніцы: piskunou2012.

афаты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. афаты́чны афаты́чная афаты́чнае афаты́чныя
Р. афаты́чнага афаты́чнай
афаты́чнае		 афаты́чнага афаты́чных
Д. афаты́чнаму афаты́чнай афаты́чнаму афаты́чным
В. афаты́чны (неадуш.)
афаты́чнага (адуш.)		 афаты́чную афаты́чнае афаты́чныя (неадуш.)
афаты́чных (адуш.)
Т. афаты́чным афаты́чнай
афаты́чнаю		 афаты́чным афаты́чнымі
М. афаты́чным афаты́чнай афаты́чным афаты́чных

Крыніцы: piskunou2012.