то́ўчанка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| то́ўчанка | |
| то́ўчанкі | |
| то́ўчанцы | |
| то́ўчанку | |
| то́ўчанкай то́ўчанкаю |
|
| то́ўчанцы |
Крыніцы:
то́ўчанка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| то́ўчанка | |
| то́ўчанкі | |
| то́ўчанцы | |
| то́ўчанку | |
| то́ўчанкай то́ўчанкаю |
|
| то́ўчанцы |
Крыніцы:
то́ўчаны
прыметнік, адносны
| то́ўчаны | то́ўчаная | то́ўчанае | то́ўчаныя | |
| то́ўчанага | то́ўчанай то́ўчанае |
то́ўчанага | то́ўчаных | |
| то́ўчанаму | то́ўчанай | то́ўчанаму | то́ўчаным | |
| то́ўчаны ( то́ўчанага ( |
то́ўчаную | то́ўчанае | то́ўчаныя ( то́ўчаных ( |
|
| то́ўчаным | то́ўчанай то́ўчанаю |
то́ўчаным | то́ўчанымі | |
| то́ўчаным | то́ўчанай | то́ўчаным | то́ўчаных | |
Крыніцы:
то́ўчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
| то́ўчаны | то́ўчаная | то́ўчанае | то́ўчаныя | |
| то́ўчанага | то́ўчанай то́ўчанае |
то́ўчанага | то́ўчаных | |
| то́ўчанаму | то́ўчанай | то́ўчанаму | то́ўчаным | |
| то́ўчаны ( то́ўчанага ( |
то́ўчаную | то́ўчанае | то́ўчаныя ( то́ўчаных ( |
|
| то́ўчаным | то́ўчанай то́ўчанаю |
то́ўчаным | то́ўчанымі | |
| то́ўчаным | то́ўчанай | то́ўчаным | то́ўчаных | |
Кароткая форма: то́ўчана.
Крыніцы:
то́ўшч
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| то́ўшч | то́ўшчы | |
| то́ўшчы | то́ўшчаў | |
| то́ўшчы | то́ўшчам | |
| то́ўшч | то́ўшчы | |
| то́ўшчай | то́ўшчамі | |
| то́ўшчы | то́ўшчах |
Крыніцы:
то́ўшча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| то́ўшча | |
| то́ўшчы | |
| то́ўшчы | |
| то́ўшчу | |
| то́ўшчай то́ўшчаю |
|
| то́ўшчы |
Крыніцы:
то́ўшчавы
прыметнік, адносны
| то́ўшчавы | то́ўшчавая | то́ўшчавае | то́ўшчавыя | |
| то́ўшчавага | то́ўшчавай то́ўшчавае |
то́ўшчавага | то́ўшчавых | |
| то́ўшчаваму | то́ўшчавай | то́ўшчаваму | то́ўшчавым | |
| то́ўшчавы ( то́ўшчавага ( |
то́ўшчавую | то́ўшчавае | то́ўшчавыя ( то́ўшчавых ( |
|
| то́ўшчавым | то́ўшчавай то́ўшчаваю |
то́ўшчавым | то́ўшчавымі | |
| то́ўшчавым | то́ўшчавай | то́ўшчавым | то́ўшчавых | |
Крыніцы:
То́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| То́ўшчына | |
| То́ўшчыны | |
| То́ўшчыне | |
| То́ўшчыну | |
| То́ўшчынай То́ўшчынаю |
|
| То́ўшчыне |
То́фелі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| То́фелі | |
| То́фель То́феляў |
|
| То́фелям | |
| То́фелі | |
| То́фелямі | |
| То́фелях |
то́хкаць
‘стукаць, тахкаць; моцна біцца (пра сэрца)’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| то́хкаю | то́хкаем | |
| то́хкаеш | то́хкаеце | |
| то́хкае | то́хкаюць | |
| Прошлы час | ||
| то́хкаў | то́хкалі | |
| то́хкала | ||
| то́хкала | ||
| Загадны лад | ||
| то́хкай | то́хкайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| то́хкаючы | ||
Крыніцы:
то́хціць
‘запіхаць, заштурхваць што-небудзь (тохціць рэчы ў чамадан)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| то́хчу | то́хцім | |
| то́хціш | то́хціце | |
| то́хціць | то́хцяць | |
| Прошлы час | ||
| то́хціў | то́хцілі | |
| то́хціла | ||
| то́хціла | ||
| Загадны лад | ||
| то́хці | то́хціце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| то́хцячы | ||
Крыніцы: