Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

удэге́йка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. удэге́йка удэге́йкі
Р. удэге́йкі удэге́ек
Д. удэге́йцы удэге́йкам
В. удэге́йку удэге́ек
Т. удэге́йкай
удэге́йкаю		 удэге́йкамі
М. удэге́йцы удэге́йках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

удэге́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. удэге́йскі удэге́йская удэге́йскае удэге́йскія
Р. удэге́йскага удэге́йскай
удэге́йскае		 удэге́йскага удэге́йскіх
Д. удэге́йскаму удэге́йскай удэге́йскаму удэге́йскім
В. удэге́йскі (неадуш.)
удэге́йскага (адуш.)		 удэге́йскую удэге́йскае удэге́йскія (неадуш.)
удэге́йскіх (адуш.)
Т. удэге́йскім удэге́йскай
удэге́йскаю		 удэге́йскім удэге́йскімі
М. удэге́йскім удэге́йскай удэге́йскім удэге́йскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

удэкарава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. удэкарава́ны удэкарава́ная удэкарава́нае удэкарава́ныя
Р. удэкарава́нага удэкарава́най
удэкарава́нае		 удэкарава́нага удэкарава́ных
Д. удэкарава́наму удэкарава́най удэкарава́наму удэкарава́ным
В. удэкарава́ны (неадуш.)
удэкарава́нага (адуш.)		 удэкарава́ную удэкарава́нае удэкарава́ныя (неадуш.)
удэкарава́ных (адуш.)
Т. удэкарава́ным удэкарава́най
удэкарава́наю		 удэкарава́ным удэкарава́нымі
М. удэкарава́ным удэкарава́най удэкарава́ным удэкарава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

удэкарава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. удэкару́ю удэкару́ем
2-я ас. удэкару́еш удэкару́еце
3-я ас. удэкару́е удэкару́юць
Прошлы час
м. удэкарава́ў удэкарава́лі
ж. удэкарава́ла
н. удэкарава́ла
Загадны лад
2-я ас. удэкару́й удэкару́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час удэкарава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

уе́ддзе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уе́ддзе
Р. уе́ддзя
Д. уе́ддзю
В. уе́ддзе
Т. уе́ддзем
М. уе́ддзі

Крыніцы: piskunou2012.

уе́дзены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уе́дзены уе́дзеная уе́дзенае уе́дзеныя
Р. уе́дзенага уе́дзенай
уе́дзенае		 уе́дзенага уе́дзеных
Д. уе́дзенаму уе́дзенай уе́дзенаму уе́дзеным
В. уе́дзены (неадуш.)
уе́дзенага (адуш.)		 уе́дзеную уе́дзенае уе́дзеныя (неадуш.)
уе́дзеных (адуш.)
Т. уе́дзеным уе́дзенай
уе́дзенаю		 уе́дзеным уе́дзенымі
М. уе́дзеным уе́дзенай уе́дзеным уе́дзеных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

уе́дзены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уе́дзены уе́дзеная уе́дзенае уе́дзеныя
Р. уе́дзенага уе́дзенай
уе́дзенае		 уе́дзенага уе́дзеных
Д. уе́дзенаму уе́дзенай уе́дзенаму уе́дзеным
В. уе́дзены (неадуш.)
уе́дзенага (адуш.)		 уе́дзеную уе́дзенае уе́дзеныя (неадуш.)
уе́дзеных (адуш.)
Т. уе́дзеным уе́дзенай
уе́дзенаю		 уе́дзеным уе́дзенымі
М. уе́дзеным уе́дзенай уе́дзеным уе́дзеных

Кароткая форма: уе́дзена.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

уе́дліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
уе́дліва уе́длівей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

уе́длівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. уе́длівасць
Р. уе́длівасці
Д. уе́длівасці
В. уе́длівасць
Т. уе́длівасцю
М. уе́длівасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уе́длівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уе́длівы уе́длівая уе́длівае уе́длівыя
Р. уе́длівага уе́длівай
уе́длівае		 уе́длівага уе́длівых
Д. уе́дліваму уе́длівай уе́дліваму уе́длівым
В. уе́длівы (неадуш.)
уе́длівага (адуш.)		 уе́длівую уе́длівае уе́длівыя (неадуш.)
уе́длівых (адуш.)
Т. уе́длівым уе́длівай
уе́дліваю		 уе́длівым уе́длівымі
М. уе́длівым уе́длівай уе́длівым уе́длівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.