удасто́йвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удасто́йваюся |
удасто́йваемся |
| 2-я ас. |
удасто́йваешся |
удасто́йваецеся |
| 3-я ас. |
удасто́йваецца |
удасто́йваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
удасто́йваўся |
удасто́йваліся |
| ж. |
удасто́йвалася |
| н. |
удасто́йвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удасто́йвайся |
удасто́йвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
удасто́йваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
удасто́йваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удасто́йваю |
удасто́йваем |
| 2-я ас. |
удасто́йваеш |
удасто́йваеце |
| 3-я ас. |
удасто́йвае |
удасто́йваюць |
| Прошлы час |
| м. |
удасто́йваў |
удасто́йвалі |
| ж. |
удасто́йвала |
| н. |
удасто́йвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удасто́йвай |
удасто́йвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
удасто́йваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
удасту́пнены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
удасту́пнены |
удасту́пненая |
удасту́пненае |
удасту́пненыя |
| Р. |
удасту́пненага |
удасту́пненай удасту́пненае |
удасту́пненага |
удасту́пненых |
| Д. |
удасту́пненаму |
удасту́пненай |
удасту́пненаму |
удасту́пненым |
| В. |
удасту́пнены (неадуш.) удасту́пненага (адуш.) |
удасту́пненую |
удасту́пненае |
удасту́пненыя (неадуш.) удасту́пненых (адуш.) |
| Т. |
удасту́пненым |
удасту́пненай удасту́пненаю |
удасту́пненым |
удасту́пненымі |
| М. |
удасту́пненым |
удасту́пненай |
удасту́пненым |
удасту́пненых |
Крыніцы:
piskunou2012.
удасту́пніць
‘зрабіць што-небудзь больш даступным’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удасту́пню |
удасту́пнім |
| 2-я ас. |
удасту́пніш |
удасту́пніце |
| 3-я ас. |
удасту́пніць |
удасту́пняць |
| Прошлы час |
| м. |
удасту́пніў |
удасту́пнілі |
| ж. |
удасту́пніла |
| н. |
удасту́пніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удасту́пні |
удасту́пніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
удасту́пніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
уда́ў
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
уда́ў |
уда́вы |
| Р. |
уда́ва |
уда́ваў |
| Д. |
уда́ву |
уда́вам |
| В. |
уда́ва |
уда́ваў |
| Т. |
уда́вам |
уда́вамі |
| М. |
уда́ве |
уда́вах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
удаўжкі́
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| удаўжкі́ |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
удаўжо́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
удаўжо́ны |
удаўжо́ная |
удаўжо́нае |
удаўжо́ныя |
| Р. |
удаўжо́нага |
удаўжо́най удаўжо́нае |
удаўжо́нага |
удаўжо́ных |
| Д. |
удаўжо́наму |
удаўжо́най |
удаўжо́наму |
удаўжо́ным |
| В. |
удаўжо́ны (неадуш.) удаўжо́нага (адуш.) |
удаўжо́ную |
удаўжо́нае |
удаўжо́ныя (неадуш.) удаўжо́ных (адуш.) |
| Т. |
удаўжо́ным |
удаўжо́най удаўжо́наю |
удаўжо́ным |
удаўжо́нымі |
| М. |
удаўжо́ным |
удаўжо́най |
удаўжо́ным |
удаўжо́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.