Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

стушо́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. стушо́ўваюся стушо́ўваемся
2-я ас. стушо́ўваешся стушо́ўваецеся
3-я ас. стушо́ўваецца стушо́ўваюцца
Прошлы час
м. стушо́ўваўся стушо́ўваліся
ж. стушо́ўвалася
н. стушо́ўвалася
Загадны лад
2-я ас. стушо́ўвайся стушо́ўвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час стушо́ўваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стушо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. стушо́ўваю стушо́ўваем
2-я ас. стушо́ўваеш стушо́ўваеце
3-я ас. стушо́ўвае стушо́ўваюць
Прошлы час
м. стушо́ўваў стушо́ўвалі
ж. стушо́ўвала
н. стушо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. стушо́ўвай стушо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час стушо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стушо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. стушо́ўка
Р. стушо́ўкі
Д. стушо́ўцы
В. стушо́ўку
Т. стушо́ўкай
стушо́ўкаю
М. стушо́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стушы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. стушу́ сту́шым
2-я ас. сту́шыш сту́шыце
3-я ас. сту́шыць сту́шаць
Прошлы час
м. стушы́ў стушы́лі
ж. стушы́ла
н. стушы́ла
Загадны лад
2-я ас. стушы́ стушы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час стушы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стхары́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. стхару́ся стхо́рымся
2-я ас. стхо́рышся стхо́рыцеся
3-я ас. стхо́рыцца стхо́рацца
Прошлы час
м. стхары́ўся стхары́ліся
ж. стхары́лася
н. стхары́лася
Загадны лад
2-я ас. стхары́ся стхары́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час стхары́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стыбні́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. стыбні́т
Р. стыбні́ту
Д. стыбні́ту
В. стыбні́т
Т. стыбні́там
М. стыбні́це

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

стывідо́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стывідо́р стывідо́ры
Р. стывідо́ра стывідо́раў
Д. стывідо́ру стывідо́рам
В. стывідо́ра стывідо́раў
Т. стывідо́рам стывідо́рамі
М. стывідо́ру стывідо́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стывідо́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стывідо́рны стывідо́рная стывідо́рнае стывідо́рныя
Р. стывідо́рнага стывідо́рнай
стывідо́рнае
стывідо́рнага стывідо́рных
Д. стывідо́рнаму стывідо́рнай стывідо́рнаму стывідо́рным
В. стывідо́рны (неадуш.)
стывідо́рнага (адуш.)
стывідо́рную стывідо́рнае стывідо́рныя (неадуш.)
стывідо́рных (адуш.)
Т. стывідо́рным стывідо́рнай
стывідо́рнаю
стывідо́рным стывідо́рнымі
М. стывідо́рным стывідо́рнай стывідо́рным стывідо́рных

Крыніцы: piskunou2012.

стыгі́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стыгі́йскі стыгі́йская стыгі́йскае стыгі́йскія
Р. стыгі́йскага стыгі́йскай
стыгі́йскае
стыгі́йскага стыгі́йскіх
Д. стыгі́йскаму стыгі́йскай стыгі́йскаму стыгі́йскім
В. стыгі́йскі (неадуш.)
стыгі́йскага (адуш.)
стыгі́йскую стыгі́йскае стыгі́йскія (неадуш.)
стыгі́йскіх (адуш.)
Т. стыгі́йскім стыгі́йскай
стыгі́йскаю
стыгі́йскім стыгі́йскімі
М. стыгі́йскім стыгі́йскай стыгі́йскім стыгі́йскіх

Крыніцы: piskunou2012.

сты́глы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сты́глы сты́глая сты́глае сты́глыя
Р. сты́глага сты́глай
сты́глае
сты́глага сты́глых
Д. сты́гламу сты́глай сты́гламу сты́глым
В. сты́глы (неадуш.)
сты́глага (адуш.)
сты́глую сты́глае сты́глыя (неадуш.)
сты́глых (адуш.)
Т. сты́глым сты́глай
сты́глаю
сты́глым сты́глымі
М. сты́глым сты́глай сты́глым сты́глых

Крыніцы: piskunou2012.