Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

увапхну́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. увапхну́ты увапхну́тая увапхну́тае увапхну́тыя
Р. увапхну́тага увапхну́тай
увапхну́тае
увапхну́тага увапхну́тых
Д. увапхну́таму увапхну́тай увапхну́таму увапхну́тым
В. увапхну́ты (неадуш.)
увапхну́тага (адуш.)
увапхну́тую увапхну́тае увапхну́тыя (неадуш.)
увапхну́тых (адуш.)
Т. увапхну́тым увапхну́тай
увапхну́таю
увапхну́тым увапхну́тымі
М. увапхну́тым увапхну́тай увапхну́тым увапхну́тых

Крыніцы: piskunou2012.

увапхну́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. увапхну́ты увапхну́тая увапхну́тае увапхну́тыя
Р. увапхну́тага увапхну́тай
увапхну́тае
увапхну́тага увапхну́тых
Д. увапхну́таму увапхну́тай увапхну́таму увапхну́тым
В. увапхну́ты (неадуш.)
увапхну́тага (адуш.)
увапхну́тую увапхну́тае увапхну́тыя (неадуш.)
увапхну́тых (адуш.)
Т. увапхну́тым увапхну́тай
увапхну́таю
увапхну́тым увапхну́тымі
М. увапхну́тым увапхну́тай увапхну́тым увапхну́тых

Кароткая форма: увапхну́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

увапхну́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. увапхну́ся увапхнё́мся
2-я ас. увапхне́шся увапхняце́ся
3-я ас. увапхне́цца увапхну́цца
Прошлы час
м. увапхну́ўся увапхну́ліся
ж. увапхну́лася
н. увапхну́лася
Загадны лад
2-я ас. увапхні́ся увапхні́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час увапхну́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

увапхну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. увапхну́ увапхнё́м
2-я ас. увапхне́ш увапхняце́
3-я ас. увапхне́ увапхну́ць
Прошлы час
м. увапхну́ў увапхну́лі
ж. увапхну́ла
н. увапхну́ла
Загадны лад
2-я ас. увапхні́ увапхні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час увапхну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ува́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ува́р
Р. ува́ру
Д. ува́ру
В. ува́р
Т. ува́рам
М. ува́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

увараві́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. увараві́т
Р. увараві́ту
Д. увараві́ту
В. увараві́т
Т. увараві́там
М. увараві́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ува́равіцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ува́равіцкі ува́равіцкая ува́равіцкае ува́равіцкія
Р. ува́равіцкага ува́равіцкай
ува́равіцкае
ува́равіцкага ува́равіцкіх
Д. ува́равіцкаму ува́равіцкай ува́равіцкаму ува́равіцкім
В. ува́равіцкі (неадуш.)
ува́равіцкага (адуш.)
ува́равіцкую ува́равіцкае ува́равіцкія (неадуш.)
ува́равіцкіх (адуш.)
Т. ува́равіцкім ува́равіцкай
ува́равіцкаю
ува́равіцкім ува́равіцкімі
М. ува́равіцкім ува́равіцкай ува́равіцкім ува́равіцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Ува́равічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ува́равічы
Р. Ува́равіч
Ува́равічаў
Д. Ува́равічам
В. Ува́равічы
Т. Ува́равічамі
М. Ува́равічах

ува́раны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ува́раны ува́раная ува́ранае ува́раныя
Р. ува́ранага ува́ранай
ува́ранае
ува́ранага ува́раных
Д. ува́ранаму ува́ранай ува́ранаму ува́раным
В. ува́раны (неадуш.)
ува́ранага (адуш.)
ува́раную ува́ранае ува́раныя (неадуш.)
ува́раных (адуш.)
Т. ува́раным ува́ранай
ува́ранаю
ува́раным ува́ранымі
М. ува́раным ува́ранай ува́раным ува́раных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ува́раны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ува́раны ува́раная ува́ранае ува́раныя
Р. ува́ранага ува́ранай
ува́ранае
ува́ранага ува́раных
Д. ува́ранаму ува́ранай ува́ранаму ува́раным
В. ува́раны (неадуш.)
ува́ранага (адуш.)
ува́раную ува́ранае ува́раныя (неадуш.)
ува́раных (адуш.)
Т. ува́раным ува́ранай
ува́ранаю
ува́раным ува́ранымі
М. ува́раным ува́ранай ува́раным ува́раных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.