мянту́з
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мянту́з |
ментузы́ |
| Р. |
ментуза́ |
ментузо́ў |
| Д. |
ментузу́ |
ментуза́м |
| В. |
ментуза́ |
ментузо́ў |
| Т. |
ментузо́м |
ментуза́мі |
| М. |
ментузе́ |
ментуза́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мянту́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мянту́шка |
мянту́шкі |
| Р. |
мянту́шкі |
мянту́шак |
| Д. |
мянту́шцы |
мянту́шкам |
| В. |
мянту́шку |
мянту́шкі |
| Т. |
мянту́шкай мянту́шкаю |
мянту́шкамі |
| М. |
мянту́шцы |
мянту́шках |
Крыніцы:
piskunou2012.
мяну́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мяну́шка |
мяну́шкі |
| Р. |
мяну́шкі |
мяну́шак |
| Д. |
мяну́шцы |
мяну́шкам |
| В. |
мяну́шку |
мяну́шкі |
| Т. |
мяну́шкай мяну́шкаю |
мяну́шкамі |
| М. |
мяну́шцы |
мяну́шках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мянці́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
мянчу́ |
ме́нцім |
| 2-я ас. |
ме́нціш |
ме́нціце |
| 3-я ас. |
ме́нціць |
ме́нцяць |
| Прошлы час |
| м. |
мянці́ў |
мянці́лі |
| ж. |
мянці́ла |
| н. |
мянці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
мянці́ |
мянці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ме́нцячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Мянькі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Мянькі́ |
| Р. |
Мянько́ў |
| Д. |
Мянька́м |
| В. |
Мянькі́ |
| Т. |
Мянька́мі |
| М. |
Мянька́х |
мянько́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мянько́вы |
мянько́вая |
мянько́вае |
мянько́выя |
| Р. |
мянько́вага |
мянько́вай мянько́вае |
мянько́вага |
мянько́вых |
| Д. |
мянько́ваму |
мянько́вай |
мянько́ваму |
мянько́вым |
| В. |
мянько́вы (неадуш.) мянько́вага (адуш.) |
мянько́вую |
мянько́вае |
мянько́выя (неадуш.) мянько́вых (адуш.) |
| Т. |
мянько́вым |
мянько́вай мянько́ваю |
мянько́вым |
мянько́вымі |
| М. |
мянько́вым |
мянько́вай |
мянько́вым |
мянько́вых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Мяню́ткі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Мяню́ткі |
| Р. |
Мяню́так Мяню́ткаў |
| Д. |
Мяню́ткам |
| В. |
Мяню́ткі |
| Т. |
Мяню́ткамі |
| М. |
Мяню́тках |
Мяню́цева
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Мяню́цева |
| Р. |
Мяню́цева |
| Д. |
Мяню́цеву |
| В. |
Мяню́цева |
| Т. |
Мяню́цевам |
| М. |
Мяню́цеве |
мяня́ла
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мяня́ла |
мяня́лы |
| Р. |
мяня́лы |
мяня́л |
| Д. |
мяня́лу |
мяня́лам |
| В. |
мяня́лу |
мяня́л |
| Т. |
мяня́лам |
мяня́ламі |
| М. |
мяня́ле |
мяня́лах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.