Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тро́хпрамянёвы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	тро́хпрамянёвы	тро́хпрамянёвая	тро́хпрамянёвае	тро́хпрамянёвыя
Р.	тро́хпрамянёвага	тро́хпрамянёвай тро́хпрамянёвае	тро́хпрамянёвага	тро́хпрамянёвых
Д.	тро́хпрамянёваму	тро́хпрамянёвай	тро́хпрамянёваму	тро́хпрамянёвым
В.	тро́хпрамянёвы (неадуш.) тро́хпрамянёвага (адуш.)	тро́хпрамянёвую	тро́хпрамянёвае	тро́хпрамянёвыя (неадуш.) тро́хпрамянёвых (адуш.)
Т.	тро́хпрамянёвым	тро́хпрамянёвай тро́хпрамянёваю	тро́хпрамянёвым	тро́хпрамянёвымі
М.	тро́хпрамянёвым	тро́хпрамянёвай	тро́хпрамянёвым	тро́хпрамянёвых

Крыніцы: piskunou2012.

трохпрацэ́нтны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трохпрацэ́нтны	трохпрацэ́нтная	трохпрацэ́нтнае	трохпрацэ́нтныя
Р.	трохпрацэ́нтнага	трохпрацэ́нтнай трохпрацэ́нтнае	трохпрацэ́нтнага	трохпрацэ́нтных
Д.	трохпрацэ́нтнаму	трохпрацэ́нтнай	трохпрацэ́нтнаму	трохпрацэ́нтным
В.	трохпрацэ́нтны (неадуш.) трохпрацэ́нтнага (адуш.)	трохпрацэ́нтную	трохпрацэ́нтнае	трохпрацэ́нтныя (неадуш.) трохпрацэ́нтных (адуш.)
Т.	трохпрацэ́нтным	трохпрацэ́нтнай трохпрацэ́нтнаю	трохпрацэ́нтным	трохпрацэ́нтнымі
М.	трохпрацэ́нтным	трохпрацэ́нтнай	трохпрацэ́нтным	трохпрацэ́нтных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трохпудо́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трохпудо́вы	трохпудо́вая	трохпудо́вае	трохпудо́выя
Р.	трохпудо́вага	трохпудо́вай трохпудо́вае	трохпудо́вага	трохпудо́вых
Д.	трохпудо́ваму	трохпудо́вай	трохпудо́ваму	трохпудо́вым
В.	трохпудо́вы (неадуш.) трохпудо́вага (адуш.)	трохпудо́вую	трохпудо́вае	трохпудо́выя (неадуш.) трохпудо́вых (адуш.)
Т.	трохпудо́вым	трохпудо́вай трохпудо́ваю	трохпудо́вым	трохпудо́вымі
М.	трохпудо́вым	трохпудо́вай	трохпудо́вым	трохпудо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

тро́хпялёсткавы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	тро́хпялёсткавы	тро́хпялёсткавая	тро́хпялёсткавае	тро́хпялёсткавыя
Р.	тро́хпялёсткавага	тро́хпялёсткавай тро́хпялёсткавае	тро́хпялёсткавага	тро́хпялёсткавых
Д.	тро́хпялёсткаваму	тро́хпялёсткавай	тро́хпялёсткаваму	тро́хпялёсткавым
В.	тро́хпялёсткавы (неадуш.) тро́хпялёсткавага (адуш.)	тро́хпялёсткавую	тро́хпялёсткавае	тро́хпялёсткавыя (неадуш.) тро́хпялёсткавых (адуш.)
Т.	тро́хпялёсткавым	тро́хпялёсткавай тро́хпялёсткаваю	тро́хпялёсткавым	тро́хпялёсткавымі
М.	тро́хпялёсткавым	тро́хпялёсткавай	тро́хпялёсткавым	тро́хпялёсткавых

Крыніцы: piskunou2012.

тро́хпялёсткавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	тро́хпялёсткавы	тро́хпялёсткавая	тро́хпялёсткавае	тро́хпялёсткавыя
Р.	тро́хпялёсткавага	тро́хпялёсткавай тро́хпялёсткавае	тро́хпялёсткавага	тро́хпялёсткавых
Д.	тро́хпялёсткаваму	тро́хпялёсткавай	тро́хпялёсткаваму	тро́хпялёсткавым
В.	тро́хпялёсткавы (неадуш.) тро́хпялёсткавага (адуш.)	тро́хпялёсткавую	тро́хпялёсткавае	тро́хпялёсткавыя (неадуш.) тро́хпялёсткавых (адуш.)
Т.	тро́хпялёсткавым	тро́хпялёсткавай тро́хпялёсткаваю	тро́хпялёсткавым	тро́хпялёсткавымі
М.	тро́хпялёсткавым	тро́хпялёсткавай	тро́хпялёсткавым	тро́хпялёсткавых

Крыніцы: piskunou2012.

трохпялё́сткавы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трохпялё́сткавы	трохпялё́сткавая	трохпялё́сткавае	трохпялё́сткавыя
Р.	трохпялё́сткавага	трохпялё́сткавай трохпялё́сткавае	трохпялё́сткавага	трохпялё́сткавых
Д.	трохпялё́сткаваму	трохпялё́сткавай	трохпялё́сткаваму	трохпялё́сткавым
В.	трохпялё́сткавы (неадуш.)	трохпялё́сткавую	трохпялё́сткавае	трохпялё́сткавыя (неадуш.)
Т.	трохпялё́сткавым	трохпялё́сткавай трохпялё́сткаваю	трохпялё́сткавым	трохпялё́сткавымі
М.	трохпялё́сткавым	трохпялё́сткавай	трохпялё́сткавым	трохпялё́сткавых

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

трохра́дка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	трохра́дка	трохра́дкі
Р.	трохра́дкі	трохра́дак
Д.	трохра́дцы	трохра́дкам
В.	трохра́дку	трохра́дкі
Т.	трохра́дкай трохра́дкаю	трохра́дкамі
М.	трохра́дцы	трохра́дках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трохрадко́вік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	трохрадко́вік	трохрадко́вікі
Р.	трохрадко́віка	трохрадко́вікаў
Д.	трохрадко́віку	трохрадко́вікам
В.	трохрадко́вік	трохрадко́вікі
Т.	трохрадко́вікам	трохрадко́вікамі
М.	трохрадко́віку	трохрадко́віках

Крыніцы: piskunou2012.

трохрадко́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трохрадко́вы	трохрадко́вая	трохрадко́вае	трохрадко́выя
Р.	трохрадко́вага	трохрадко́вай трохрадко́вае	трохрадко́вага	трохрадко́вых
Д.	трохрадко́ваму	трохрадко́вай	трохрадко́ваму	трохрадко́вым
В.	трохрадко́вы (неадуш.) трохрадко́вага (адуш.)	трохрадко́вую	трохрадко́вае	трохрадко́выя (неадуш.) трохрадко́вых (адуш.)
Т.	трохрадко́вым	трохрадко́вай трохрадко́ваю	трохрадко́вым	трохрадко́вымі
М.	трохрадко́вым	трохрадко́вай	трохрадко́вым	трохрадко́вых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

трохрадко́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	трохрадко́ўе	трохрадко́ўі
Р.	трохрадко́ўя	трохрадко́ўяў
Д.	трохрадко́ўю	трохрадко́ўям
В.	трохрадко́ўе	трохрадко́ўі
Т.	трохрадко́ўем	трохрадко́ўямі
М.	трохрадко́ўі	трохрадко́ўях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)