Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Траццякі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

траццяко́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	траццяко́ўскі	траццяко́ўская	траццяко́ўскае	траццяко́ўскія
Р.	траццяко́ўскага	траццяко́ўскай траццяко́ўскае	траццяко́ўскага	траццяко́ўскіх
Д.	траццяко́ўскаму	траццяко́ўскай	траццяко́ўскаму	траццяко́ўскім
В.	траццяко́ўскі (неадуш.) траццяко́ўскага (адуш.)	траццяко́ўскую	траццяко́ўскае	траццяко́ўскія (неадуш.) траццяко́ўскіх (адуш.)
Т.	траццяко́ўскім	траццяко́ўскай траццяко́ўскаю	траццяко́ўскім	траццяко́ўскімі
М.	траццяко́ўскім	траццяко́ўскай	траццяко́ўскім	траццяко́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Траццяко́ўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Трацы́лава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Трацэ́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Трацэ́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

траця́к

‘цяля, жарабя трохгадовага ўзросту’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

траця́к

‘трэцяя частка чаго-н.’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

траця́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тра́чаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	тра́чаны	тра́чаная	тра́чанае	тра́чаныя
Р.	тра́чанага	тра́чанай тра́чанае	тра́чанага	тра́чаных
Д.	тра́чанаму	тра́чанай	тра́чанаму	тра́чаным
В.	тра́чаны (неадуш.) тра́чанага (адуш.)	тра́чаную	тра́чанае	тра́чаныя (неадуш.) тра́чаных (адуш.)
Т.	тра́чаным	тра́чанай тра́чанаю	тра́чаным	тра́чанымі
М.	тра́чаным	тра́чанай	тра́чаным	тра́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum