тралейка́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тралейка́р |
тралейка́ры |
| Р. |
тралейка́ра |
тралейка́раў |
| Д. |
тралейка́ру |
тралейка́рам |
| В. |
тралейка́р |
тралейка́ры |
| Т. |
тралейка́рам |
тралейка́рамі |
| М. |
тралейка́ры |
тралейка́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
трале́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трале́йны |
трале́йная |
трале́йнае |
трале́йныя |
| Р. |
трале́йнага |
трале́йнай трале́йнае |
трале́йнага |
трале́йных |
| Д. |
трале́йнаму |
трале́йнай |
трале́йнаму |
трале́йным |
| В. |
трале́йны (неадуш.) трале́йнага (адуш.) |
трале́йную |
трале́йнае |
трале́йныя (неадуш.) трале́йных (адуш.) |
| Т. |
трале́йным |
трале́йнай трале́йнаю |
трале́йным |
трале́йнымі |
| М. |
трале́йным |
трале́йнай |
трале́йным |
трале́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
тра́ленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тра́ленне |
| Р. |
тра́лення |
| Д. |
тра́ленню |
| В. |
тра́ленне |
| Т. |
тра́леннем |
| М. |
тра́ленні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тра́лер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тра́лер |
тра́леры |
| Р. |
тра́лера |
тра́лераў |
| Д. |
тра́леру |
тра́лерам |
| В. |
тра́лер |
тра́леры |
| Т. |
тра́лерам |
тра́лерамі |
| М. |
тра́леры |
тра́лерах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
тралё́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тралё́ваны |
тралё́ваная |
тралё́ванае |
тралё́ваныя |
| Р. |
тралё́ванага |
тралё́ванай |
тралё́ванага |
тралё́ваных |
| Д. |
тралё́ванаму |
тралё́ванай |
тралё́ванаму |
тралё́ваным |
| В. |
тралё́ваны |
тралё́ваную |
тралё́ванае |
тралё́ваныя тралё́ваных |
| Т. |
тралё́ваным |
тралё́ванай тралё́ванаю |
тралё́ваным |
тралё́ванымі |
| М. |
тралё́ваным |
тралё́ванай |
тралё́ваным |
тралё́ваных |
Кароткая форма: тралё́вана.
Крыніцы:
krapivabr2012.
тралё́вачнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тралё́вачнік |
тралё́вачнікі |
| Р. |
тралё́вачніка |
тралё́вачнікаў |
| Д. |
тралё́вачніку |
тралё́вачнікам |
| В. |
тралё́вачнік |
тралё́вачнікі |
| Т. |
тралё́вачнікам |
тралё́вачнікамі |
| М. |
тралё́вачніку |
тралё́вачніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
тралё́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тралё́вачны |
тралё́вачная |
тралё́вачнае |
тралё́вачныя |
| Р. |
тралё́вачнага |
тралё́вачнай тралё́вачнае |
тралё́вачнага |
тралё́вачных |
| Д. |
тралё́вачнаму |
тралё́вачнай |
тралё́вачнаму |
тралё́вачным |
| В. |
тралё́вачны (неадуш.) тралё́вачнага (адуш.) |
тралё́вачную |
тралё́вачнае |
тралё́вачныя (неадуш.) тралё́вачных (адуш.) |
| Т. |
тралё́вачным |
тралё́вачнай тралё́вачнаю |
тралё́вачным |
тралё́вачнымі |
| М. |
тралё́вачным |
тралё́вачнай |
тралё́вачным |
тралё́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тралё́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тралё́ўка |
| Р. |
тралё́ўкі |
| Д. |
тралё́ўцы |
| В. |
тралё́ўку |
| Т. |
тралё́ўкай тралё́ўкаю |
| М. |
тралё́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.