тралейка́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тралейка́р | тралейка́ры | |
| тралейка́ра | тралейка́раў | |
| тралейка́ру | тралейка́рам | |
| тралейка́р | тралейка́ры | |
| тралейка́рам | тралейка́рамі | |
| тралейка́ры | тралейка́рах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)