тралё́вачнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тралё́вачнік | тралё́вачнікі | |
| тралё́вачніка | тралё́вачнікаў | |
| тралё́вачніку | тралё́вачнікам | |
| тралё́вачнік | тралё́вачнікі | |
| тралё́вачнікам | тралё́вачнікамі | |
| тралё́вачніку | тралё́вачніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)