Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аўгі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

А́ўгсбург

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

аўгсбу́ргскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аўгсбу́ргскі	аўгсбу́ргская	аўгсбу́ргскае	аўгсбу́ргскія
Р.	аўгсбу́ргскага	аўгсбу́ргскай аўгсбу́ргскае	аўгсбу́ргскага	аўгсбу́ргскіх
Д.	аўгсбу́ргскаму	аўгсбу́ргскай	аўгсбу́ргскаму	аўгсбу́ргскім
В.	аўгсбу́ргскі (неадуш.) аўгсбу́ргскага (адуш.)	аўгсбу́ргскую	аўгсбу́ргскае	аўгсбу́ргскія (неадуш.) аўгсбу́ргскіх (адуш.)
Т.	аўгсбу́ргскім	аўгсбу́ргскай аўгсбу́ргскаю	аўгсбу́ргскім	аўгсбу́ргскімі
М.	аўгсбу́ргскім	аўгсбу́ргскай	аўгсбу́ргскім	аўгсбу́ргскіх

Крыніцы: piskunou2012.

аўгу́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

а́ўгустаўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	а́ўгустаўскі	а́ўгустаўская	а́ўгустаўскае	а́ўгустаўскія
Р.	а́ўгустаўскага	а́ўгустаўскай а́ўгустаўскае	а́ўгустаўскага	а́ўгустаўскіх
Д.	а́ўгустаўскаму	а́ўгустаўскай	а́ўгустаўскаму	а́ўгустаўскім
В.	а́ўгустаўскі (неадуш.) а́ўгустаўскага (адуш.)	а́ўгустаўскую	а́ўгустаўскае	а́ўгустаўскія (неадуш.) а́ўгустаўскіх (адуш.)
Т.	а́ўгустаўскім	а́ўгустаўскай а́ўгустаўскаю	а́ўгустаўскім	а́ўгустаўскімі
М.	а́ўгустаўскім	а́ўгустаўскай	а́ўгустаўскім	а́ўгустаўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Аўгусто́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

аўгустынаўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аўгустынаўскі	аўгустынаўская	аўгустынаўскае	аўгустынаўскія
Р.	аўгустынаўскага	аўгустынаўскай аўгустынаўскае	аўгустынаўскага	аўгустынаўскіх
Д.	аўгустынаўскаму	аўгустынаўскай	аўгустынаўскаму	аўгустынаўскім
В.	аўгустынаўскі аўгустынаўскага	аўгустынаўскую	аўгустынаўскае	аўгустынаўскія
Т.	аўгустынаўскім	аўгустынаўскай аўгустынаўскаю	аўгустынаўскім	аўгустынаўскімі
М.	аўгустынаўскім	аўгустынаўскай	аўгустынаўскім	аўгустынаўскіх

аўгусце́йшы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аўгусце́йшы	аўгусце́йшая	аўгусце́йшае	аўгусце́йшыя
Р.	аўгусце́йшага	аўгусце́йшай аўгусце́йшае	аўгусце́йшага	аўгусце́йшых
Д.	аўгусце́йшаму	аўгусце́йшай	аўгусце́йшаму	аўгусце́йшым
В.	аўгусце́йшы (неадуш.) аўгусце́йшага (адуш.)	аўгусце́йшую	аўгусце́йшае	аўгусце́йшыя (неадуш.) аўгусце́йшых (адуш.)
Т.	аўгусце́йшым	аўгусце́йшай аўгусце́йшаю	аўгусце́йшым	аўгусце́йшымі
М.	аўгусце́йшым	аўгусце́йшай	аўгусце́йшым	аўгусце́йшых

Крыніцы: piskunou2012.

Аўгусці́н

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

аўдаве́ла

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
аўдаве́ла	-	-

Verbum