Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

аты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аты́чны аты́чная аты́чнае аты́чныя
Р. аты́чнага аты́чнай
аты́чнае		 аты́чнага аты́чных
Д. аты́чнаму аты́чнай аты́чнаму аты́чным
В. аты́чны (неадуш.)
аты́чнага (адуш.)		 аты́чную аты́чнае аты́чныя (неадуш.)
аты́чных (адуш.)
Т. аты́чным аты́чнай
аты́чнаю		 аты́чным аты́чнымі
М. аты́чным аты́чнай аты́чным аты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

атыя́тр

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. атыя́тр атыя́тры
Р. атыя́тра атыя́траў
Д. атыя́тру атыя́трам
В. атыя́тра атыя́траў
Т. атыя́трам атыя́трамі
М. атыя́тру атыя́трах

Крыніцы: piskunou2012.

атыятры́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. атыятры́я
Р. атыятры́і
Д. атыятры́і
В. атыятры́ю
Т. атыятры́яй
атыятры́яю
М. атыятры́і

Крыніцы: piskunou2012.

атэіза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. атэіза́цыя
Р. атэіза́цыі
Д. атэіза́цыі
В. атэіза́цыю
Т. атэіза́цыяй
атэіза́цыяю
М. атэіза́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

атэі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. атэі́зм
Р. атэі́зму
Д. атэі́зму
В. атэі́зм
Т. атэі́змам
М. атэі́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

атэі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. атэі́ст атэі́сты
Р. атэі́ста атэі́стаў
Д. атэі́сту атэі́стам
В. атэі́ста атэі́стаў
Т. атэі́стам атэі́стамі
М. атэі́сце атэі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

атэі́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. атэі́стка атэі́сткі
Р. атэі́сткі атэі́стак
Д. атэі́стцы атэі́сткам
В. атэі́стку атэі́стак
Т. атэі́сткай
атэі́сткаю		 атэі́сткамі
М. атэі́стцы атэі́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

атэісты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
атэісты́чна - -

атэісты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атэісты́чны атэісты́чная атэісты́чнае атэісты́чныя
Р. атэісты́чнага атэісты́чнай
атэісты́чнае		 атэісты́чнага атэісты́чных
Д. атэісты́чнаму атэісты́чнай атэісты́чнаму атэісты́чным
В. атэісты́чны (неадуш.)
атэісты́чнага (адуш.)		 атэісты́чную атэісты́чнае атэісты́чныя (неадуш.)
атэісты́чных (адуш.)
Т. атэісты́чным атэісты́чнай
атэісты́чнаю		 атэісты́чным атэісты́чнымі
М. атэісты́чным атэісты́чнай атэісты́чным атэісты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

атэі́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атэі́сцкі атэі́сцкая атэі́сцкае атэі́сцкія
Р. атэі́сцкага атэі́сцкай
атэі́сцкае		 атэі́сцкага атэі́сцкіх
Д. атэі́сцкаму атэі́сцкай атэі́сцкаму атэі́сцкім
В. атэі́сцкі (неадуш.)
атэі́сцкага (адуш.)		 атэі́сцкую атэі́сцкае атэі́сцкія (неадуш.)
атэі́сцкіх (адуш.)
Т. атэі́сцкім атэі́сцкай
атэі́сцкаю		 атэі́сцкім атэі́сцкімі
М. атэі́сцкім атэі́сцкай атэі́сцкім атэі́сцкіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.