Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

ату́хлы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ату́хлы ату́хлая ату́хлае ату́хлыя
Р. ату́хлага ату́хлай
ату́хлае		 ату́хлага ату́хлых
Д. ату́хламу ату́хлай ату́хламу ату́хлым
В. ату́хлы (неадуш.)
ату́хлага (адуш.)		 ату́хлую ату́хлае ату́хлыя (неадуш.)
ату́хлых (адуш.)
Т. ату́хлым ату́хлай
ату́хлаю		 ату́хлым ату́хлымі
М. ату́хлым ату́хлай ату́хлым ату́хлых

Крыніцы: piskunou2012.

ату́хнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. ату́хне ату́хнуць
Прошлы час
м. ату́х ату́хлі
ж. ату́хла
н. ату́хла
Дзеепрыслоўе
прош. час ату́хшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ату́шаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ату́шаны ату́шаная ату́шанае ату́шаныя
Р. ату́шанага ату́шанай
ату́шанае		 ату́шанага ату́шаных
Д. ату́шанаму ату́шанай ату́шанаму ату́шаным
В. ату́шаны (неадуш.)
ату́шанага (адуш.)		 ату́шаную ату́шанае ату́шаныя (неадуш.)
ату́шаных (адуш.)
Т. ату́шаным ату́шанай
ату́шанаю		 ату́шаным ату́шанымі
М. ату́шаным ату́шанай ату́шаным ату́шаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ату́шаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ату́шаны ату́шаная ату́шанае ату́шаныя
Р. ату́шанага ату́шанай
ату́шанае		 ату́шанага ату́шаных
Д. ату́шанаму ату́шанай ату́шанаму ату́шаным
В. ату́шаны (неадуш.)
ату́шанага (адуш.)		 ату́шаную ату́шанае ату́шаныя (неадуш.)
ату́шаных (адуш.)
Т. ату́шаным ату́шанай
ату́шанаю		 ату́шаным ату́шанымі
М. ату́шаным ату́шанай ату́шаным ату́шаных

Кароткая форма: ату́шана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

атушы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. атушу́ ату́шым
2-я ас. ату́шыш ату́шыце
3-я ас. ату́шыць ату́шаць
Прошлы час
м. атушы́ў атушы́лі
ж. атушы́ла
н. атушы́ла
Загадны лад
2-я ас. атушы́ атушы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час атушы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Атцэ́да

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Атцэ́да
Р. Атцэ́ды
Д. Атцэ́дзе
В. Атцэ́ду
Т. Атцэ́дай
Атцэ́даю
М. Атцэ́дзе

Атча́янны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
м.
Н. Атча́янны
Р. Атча́яннага
Д. Атча́яннаму
В. Атча́янны
Т. Атча́янным
М. Атча́янным

а́тык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. а́тык а́тыкі
Р. а́тыка а́тыкаў
Д. а́тыку а́тыкам
В. а́тык а́тыкі
Т. а́тыкам а́тыкамі
М. а́тыку а́тыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

А́тыка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. А́тыка
Р. А́тыкі
Д. А́тыцы
В. А́тыку
Т. А́тыкай
А́тыкаю
М. А́тыцы

Крыніцы: krapivabr2012.

а́тыкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. а́тыкавы а́тыкавая а́тыкавае а́тыкавыя
Р. а́тыкавага а́тыкавай
а́тыкавае		 а́тыкавага а́тыкавых
Д. а́тыкаваму а́тыкавай а́тыкаваму а́тыкавым
В. а́тыкавы (неадуш.)
а́тыкавага (адуш.)		 а́тыкавую а́тыкавае а́тыкавыя (неадуш.)
а́тыкавых (адуш.)
Т. а́тыкавым а́тыкавай
а́тыкаваю		 а́тыкавым а́тыкавымі
М. а́тыкавым а́тыкавай а́тыкавым а́тыкавых

Крыніцы: piskunou2012.