Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

ато́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ато́чаны ато́чаная ато́чанае ато́чаныя
Р. ато́чанага ато́чанай
ато́чанае		 ато́чанага ато́чаных
Д. ато́чанаму ато́чанай ато́чанаму ато́чаным
В. ато́чаны (неадуш.)
ато́чанага (адуш.)		 ато́чаную ато́чанае ато́чаныя (неадуш.)
ато́чаных (адуш.)
Т. ато́чаным ато́чанай
ато́чанаю		 ато́чаным ато́чанымі
М. ато́чаным ато́чанай ато́чаным ато́чаных

Кароткая форма: ато́чана.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

ато́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ато́чваю ато́чваем
2-я ас. ато́чваеш ато́чваеце
3-я ас. ато́чвае ато́чваюць
Прошлы час
м. ато́чваў ато́чвалі
ж. ато́чвала
н. ато́чвала
Загадны лад
2-я ас. ато́чвай ато́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ато́чваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Ато́чка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ато́чка
Р. Ато́чкі
Д. Ато́чцы
В. Ато́чку
Т. Ато́чкай
Ато́чкаю
М. Ато́чцы

ато́чына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ато́чына ато́чыны
Р. ато́чыны ато́чын
Д. ато́чыне ато́чынам
В. ато́чыну ато́чыны
Т. ато́чынай
ато́чынаю		 ато́чынамі
М. ато́чыне ато́чынах

Крыніцы: piskunou2012.

ато́чынка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ато́чынка ато́чынкі
Р. ато́чынкі ато́чынак
Д. ато́чынцы ато́чынкам
В. ато́чынку ато́чынкі
Т. ато́чынкай
ато́чынкаю		 ато́чынкамі
М. ато́чынцы ато́чынках

Крыніцы: piskunou2012.

атпру́ць

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

атра́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. атра́д атра́ды
Р. атра́да атра́даў
Д. атра́ду атра́дам
В. атра́д атра́ды
Т. атра́дам атра́дамі
М. атра́дзе атра́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Атра́днае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Атра́днае
Р. Атра́днага
Д. Атра́днаму
В. Атра́днае
Т. Атра́дным
М. Атра́дным

Атра́дная

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Атра́дная
Р. Атра́днай
Д. Атра́днай
В. Атра́дную
Т. Атра́днай
Атра́днаю
М. Атра́днай

атра́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. атра́днік атра́днікі
Р. атра́дніка атра́днікаў
Д. атра́дніку атра́днікам
В. атра́дніка атра́днікаў
Т. атра́днікам атра́днікамі
М. атра́дніку атра́дніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.