Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

атафо́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. атафо́н атафо́ны
Р. атафо́на атафо́наў
Д. атафо́ну атафо́нам
В. атафо́н атафо́ны
Т. атафо́нам атафо́намі
М. атафо́не атафо́нах

Крыніцы: piskunou2012.

атачальны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атачальны атачальная атачальнае атачальныя
Р. атачальнага атачальнай
атачальнае
атачальнага атачальных
Д. атачальнаму атачальнай атачальнаму атачальным
В. атачальны
атачальнага
атачальную атачальнае атачальныя
Т. атачальным атачальнай
атачальнаю
атачальным атачальнымі
М. атачальным атачальнай атачальным атачальных

атача́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. атача́ецца атача́юцца
Прошлы час
м. атача́ўся атача́ліся
ж. атача́лася
н. атача́лася

Крыніцы: piskunou2012.

атача́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. атача́ю атача́ем
2-я ас. атача́еш атача́еце
3-я ас. атача́е атача́юць
Прошлы час
м. атача́ў атача́лі
ж. атача́ла
н. атача́ла
Загадны лад
2-я ас. атача́й атача́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час атача́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

атачо́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атачо́ны атачо́ная атачо́нае атачо́ныя
Р. атачо́нага атачо́най
атачо́нае
атачо́нага атачо́ных
Д. атачо́наму атачо́най атачо́наму атачо́ным
В. атачо́ны (неадуш.)
атачо́нага (адуш.)
атачо́ную атачо́нае атачо́ныя (неадуш.)
атачо́ных (адуш.)
Т. атачо́ным атачо́най
атачо́наю
атачо́ным атачо́нымі
М. атачо́ным атачо́най атачо́ным атачо́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

атачо́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атачо́ны атачо́ная атачо́нае атачо́ныя
Р. атачо́нага атачо́най
атачо́нае
атачо́нага атачо́ных
Д. атачо́наму атачо́най атачо́наму атачо́ным
В. атачо́ны (неадуш.)
атачо́нага (адуш.)
атачо́ную атачо́нае атачо́ныя (неадуш.)
атачо́ных (адуш.)
Т. атачо́ным атачо́най
атачо́наю
атачо́ным атачо́нымі
М. атачо́ным атачо́най атачо́ным атачо́ных

Кароткая форма: атачо́на.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

атачы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. атачуся аточымся
2-я ас. аточышся аточыцеся
3-я ас. аточыцца аточацца
Прошлы час
м. атачыўся атачыліся
ж. атачылася
н. атачылася
Дзеепрыслоўе
прош. час атачыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

атачы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. атачу́ ато́чым
2-я ас. ато́чыш ато́чыце
3-я ас. ато́чыць ато́чаць
Прошлы час
м. атачы́ў атачы́лі
ж. атачы́ла
н. атачы́ла
Загадны лад
2-я ас. атачы́ атачы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час атачы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

атачэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. атачэ́нне
Р. атачэ́ння
Д. атачэ́нню
В. атачэ́нне
Т. атачэ́ннем
М. атачэ́нні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аташа́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аташа́т аташа́ты
Р. аташа́ту аташа́таў
Д. аташа́ту аташа́там
В. аташа́т аташа́ты
Т. аташа́там аташа́тамі
М. аташа́це аташа́тах

Крыніцы: piskunou2012.