Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

атало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. атало́гія
Р. атало́гіі
Д. атало́гіі
В. атало́гію
Т. атало́гіяй
атало́гіяю
М. атало́гіі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

а́там

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. а́там а́тамы
Р. а́тама а́тамаў
Д. а́таму а́тамам
В. а́там а́тамы
Т. а́тамам а́тамамі
М. а́таме а́тамах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

атама́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. атама́н атама́ны
Р. атама́на атама́наў
Д. атама́ну атама́нам
В. атама́на атама́наў
Т. атама́нам атама́намі
М. атама́не атама́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

атама́нгскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атама́нгскі атама́нгская атама́нгскае атама́нгскія
Р. атама́нгскага атама́нгскай
атама́нгскае		 атама́нгскага атама́нгскіх
Д. атама́нгскаму атама́нгскай атама́нгскаму атама́нгскім
В. атама́нгскі (неадуш.)
атама́нгскага (адуш.)		 атама́нгскую атама́нгскае атама́нгскія (неадуш.)
атама́нгскіх (адуш.)
Т. атама́нгскім атама́нгскай
атама́нгскаю		 атама́нгскім атама́нгскімі
М. атама́нгскім атама́нгскай атама́нгскім атама́нгскіх

Крыніцы: piskunou2012.

атама́ніха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. атама́ніха атама́ніхі
Р. атама́ніхі атама́ніх
Д. атама́нісе атама́ніхам
В. атама́ніху атама́ніх
Т. атама́ніхай
атама́ніхаю		 атама́ніхамі
М. атама́нісе атама́ніхах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

атама́ніць

‘выступаць у ролі атамана’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. атама́ню атама́нім
2-я ас. атама́ніш атама́ніце
3-я ас. атама́ніць атама́няць
Прошлы час
м. атама́ніў атама́нілі
ж. атама́ніла
н. атама́ніла
Загадны лад
2-я ас. атама́нь атама́ньце
Дзеепрыслоўе
цяп. час атама́нячы

Крыніцы: piskunou2012.

атама́нка

‘канапа’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. атама́нка атама́нкі
Р. атама́нкі атама́нак
Д. атама́нцы атама́нкам
В. атама́нку атама́нкі
Т. атама́нкай
атама́нкаю		 атама́нкамі
М. атама́нцы атама́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

атама́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атама́нскі атама́нская атама́нскае атама́нскія
Р. атама́нскага атама́нскай
атама́нскае		 атама́нскага атама́нскіх
Д. атама́нскаму атама́нскай атама́нскаму атама́нскім
В. атама́нскі (неадуш.)
атама́нскага (адуш.)		 атама́нскую атама́нскае атама́нскія (неадуш.)
атама́нскіх (адуш.)
Т. атама́нскім атама́нскай
атама́нскаю		 атама́нскім атама́нскімі
М. атама́нскім атама́нскай атама́нскім атама́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

атама́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. атама́нства
Р. атама́нства
Д. атама́нству
В. атама́нства
Т. атама́нствам
М. атама́нстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

атама́рна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
атама́рна - -