Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

атаксава́ць

‘ацаніць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. атаксу́ю атаксу́ем
2-я ас. атаксу́еш атаксу́еце
3-я ас. атаксу́е атаксу́юць
Прошлы час
м. атаксава́ў атаксава́лі
ж. атаксава́ла
н. атаксава́ла
Загадны лад
2-я ас. атаксу́й атаксу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час атаксава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

атаксі́т

‘метэарыт’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. атаксі́т атаксі́ты
Р. атаксі́та атаксі́таў
Д. атаксі́ту атаксі́там
В. атаксі́т атаксі́ты
Т. атаксі́там атаксі́тамі
М. атаксі́це атаксі́тах

Крыніцы: piskunou2012.

атаксі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. атаксі́я
Р. атаксі́і
Д. атаксі́і
В. атаксі́ю
Т. атаксі́яй
атаксі́яю
М. атаксі́і

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

атаксо́ўваць

‘ацэньваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. атаксо́ўваю атаксо́ўваем
2-я ас. атаксо́ўваеш атаксо́ўваеце
3-я ас. атаксо́ўвае атаксо́ўваюць
Прошлы час
м. атаксо́ўваў атаксо́ўвалі
ж. атаксо́ўвала
н. атаксо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. атаксо́ўвай атаксо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час атаксо́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

атакты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
атакты́чна - -

атакты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атакты́чны атакты́чная атакты́чнае атакты́чныя
Р. атакты́чнага атакты́чнай
атакты́чнае
атакты́чнага атакты́чных
Д. атакты́чнаму атакты́чнай атакты́чнаму атакты́чным
В. атакты́чны (неадуш.)
атакты́чнага (адуш.)
атакты́чную атакты́чнае атакты́чныя (неадуш.)
атакты́чных (адуш.)
Т. атакты́чным атакты́чнай
атакты́чнаю
атакты́чным атакты́чнымі
М. атакты́чным атакты́чнай атакты́чным атакты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

аталагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аталагі́чны аталагі́чная аталагі́чнае аталагі́чныя
Р. аталагі́чнага аталагі́чнай
аталагі́чнае
аталагі́чнага аталагі́чных
Д. аталагі́чнаму аталагі́чнай аталагі́чнаму аталагі́чным
В. аталагі́чны (неадуш.)
аталагі́чнага (адуш.)
аталагі́чную аталагі́чнае аталагі́чныя (неадуш.)
аталагі́чных (адуш.)
Т. аталагі́чным аталагі́чнай
аталагі́чнаю
аталагі́чным аталагі́чнымі
М. аталагі́чным аталагі́чнай аталагі́чным аталагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

атале́зскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атале́зскі атале́зская атале́зскае атале́зскія
Р. атале́зскага атале́зскай
атале́зскае
атале́зскага атале́зскіх
Д. атале́зскаму атале́зскай атале́зскаму атале́зскім
В. атале́зскі (неадуш.)
атале́зскага (адуш.)
атале́зскую атале́зскае атале́зскія (неадуш.)
атале́зскіх (адуш.)
Т. атале́зскім атале́зскай
атале́зскаю
атале́зскім атале́зскімі
М. атале́зскім атале́зскай атале́зскім атале́зскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ата́лезь

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. Ата́лезь
Р. Ата́лезі
Д. Ата́лезі
В. Ата́лезь
Т. Ата́леззю
М. Ата́лезі

аталі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аталі́т аталі́ты
Р. аталі́та аталі́таў
Д. аталі́ту аталі́там
В. аталі́т аталі́ты
Т. аталі́там аталі́тамі
М. аталі́це аталі́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.