атаксава́ць
‘ацаніць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
атаксу́ю |
атаксу́ем |
| 2-я ас. |
атаксу́еш |
атаксу́еце |
| 3-я ас. |
атаксу́е |
атаксу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
атаксава́ў |
атаксава́лі |
| ж. |
атаксава́ла |
| н. |
атаксава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
атаксу́й |
атаксу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
атаксава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
атаксі́т
‘метэарыт’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
атаксі́т |
атаксі́ты |
| Р. |
атаксі́та |
атаксі́таў |
| Д. |
атаксі́ту |
атаксі́там |
| В. |
атаксі́т |
атаксі́ты |
| Т. |
атаксі́там |
атаксі́тамі |
| М. |
атаксі́це |
атаксі́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
атаксі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
атаксі́я |
| Р. |
атаксі́і |
| Д. |
атаксі́і |
| В. |
атаксі́ю |
| Т. |
атаксі́яй атаксі́яю |
| М. |
атаксі́і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
атаксо́ўваць
‘ацэньваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
атаксо́ўваю |
атаксо́ўваем |
| 2-я ас. |
атаксо́ўваеш |
атаксо́ўваеце |
| 3-я ас. |
атаксо́ўвае |
атаксо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
атаксо́ўваў |
атаксо́ўвалі |
| ж. |
атаксо́ўвала |
| н. |
атаксо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
атаксо́ўвай |
атаксо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
атаксо́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
атакты́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| атакты́чна |
- |
- |
аталагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аталагі́чны |
аталагі́чная |
аталагі́чнае |
аталагі́чныя |
| Р. |
аталагі́чнага |
аталагі́чнай аталагі́чнае |
аталагі́чнага |
аталагі́чных |
| Д. |
аталагі́чнаму |
аталагі́чнай |
аталагі́чнаму |
аталагі́чным |
| В. |
аталагі́чны (неадуш.) аталагі́чнага (адуш.) |
аталагі́чную |
аталагі́чнае |
аталагі́чныя (неадуш.) аталагі́чных (адуш.) |
| Т. |
аталагі́чным |
аталагі́чнай аталагі́чнаю |
аталагі́чным |
аталагі́чнымі |
| М. |
аталагі́чным |
аталагі́чнай |
аталагі́чным |
аталагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Ата́лезь
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ата́лезь |
| Р. |
Ата́лезі |
| Д. |
Ата́лезі |
| В. |
Ата́лезь |
| Т. |
Ата́леззю |
| М. |
Ата́лезі |
аталі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аталі́т |
аталі́ты |
| Р. |
аталі́та |
аталі́таў |
| Д. |
аталі́ту |
аталі́там |
| В. |
аталі́т |
аталі́ты |
| Т. |
аталі́там |
аталі́тамі |
| М. |
аталі́це |
аталі́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.