Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

асяні́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. асяні́на
Р. асяні́ны
Д. асяні́не
В. асяні́ну
Т. асяні́най
асяні́наю
М. асяні́не

Крыніцы: piskunou2012.

асяні́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. асяню́ асяні́м
2-я ас. асяні́ш асеніце́
3-я ас. асяні́ць асяня́ць
Прошлы час
м. асяні́ў асяні́лі
ж. асяні́ла
н. асяні́ла
Загадны лад
2-я ас. асяні́ асяні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час асяні́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Асянско́е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Асянско́е
Р. Асянско́га
Д. Асянско́му
В. Асянско́е
Т. Асянскі́м
М. Асянскі́м

асяня́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. асяня́юся асяня́емся
2-я ас. асяня́ешся асяня́ецеся
3-я ас. асяня́ецца асяня́юцца
Прошлы час
м. асяня́ўся асяня́ліся
ж. асяня́лася
н. асяня́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час асяня́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

асяня́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. асяня́ю асяня́ем
2-я ас. асяня́еш асяня́еце
3-я ас. асяня́е асяня́юць
Прошлы час
м. асяня́ў асяня́лі
ж. асяня́ла
н. асяня́ла
Загадны лад
2-я ас. асяня́й асяня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час асяня́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асярне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. асярне́нне
Р. асярне́ння
Д. асярне́нню
В. асярне́нне
Т. асярне́ннем
М. асярне́нні

Крыніцы: piskunou2012.

асяро́дак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. асяро́дак асяро́дкі
Р. асяро́дка асяро́дкаў
Д. асяро́дку асяро́дкам
В. асяро́дак асяро́дкі
Т. асяро́дкам асяро́дкамі
М. асяро́дку асяро́дках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Асяро́дак

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Асяро́дак
Р. Асяро́дка
Д. Асяро́дку
В. Асяро́дак
Т. Асяро́дкам
М. Асяро́дку

асяро́дачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асяро́дачны асяро́дачная асяро́дачнае асяро́дачныя
Р. асяро́дачнага асяро́дачнай
асяро́дачнае		 асяро́дачнага асяро́дачных
Д. асяро́дачнаму асяро́дачнай асяро́дачнаму асяро́дачным
В. асяро́дачны (неадуш.)
асяро́дачнага (адуш.)		 асяро́дачную асяро́дачнае асяро́дачныя (неадуш.)
асяро́дачных (адуш.)
Т. асяро́дачным асяро́дачнай
асяро́дачнаю		 асяро́дачным асяро́дачнымі
М. асяро́дачным асяро́дачнай асяро́дачным асяро́дачных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асяро́ддзе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. асяро́ддзе
Р. асяро́ддзя
Д. асяро́ддзю
В. асяро́ддзе
Т. асяро́ддзем
М. асяро́ддзі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.