асэнсо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асэнсо́ваны |
асэнсо́ваная |
асэнсо́ванае |
асэнсо́ваныя |
| Р. |
асэнсо́ванага |
асэнсо́ванай
асэнсо́ванае |
асэнсо́ванага |
асэнсо́ваных |
| Д. |
асэнсо́ванаму |
асэнсо́ванай |
асэнсо́ванаму |
асэнсо́ваным |
| В. |
асэнсо́ваны
асэнсо́ванага |
асэнсо́ваную |
асэнсо́ванае |
асэнсо́ваныя
асэнсо́ваных |
| Т. |
асэнсо́ваным |
асэнсо́ванай
асэнсо́ванаю |
асэнсо́ваным |
асэнсо́ванымі |
| М. |
асэнсо́ваным |
асэнсо́ванай |
асэнсо́ваным |
асэнсо́ваных |
Кароткая форма: асэнсо́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
асэнсо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
асэнсо́ўванне |
| Р. |
асэнсо́ўвання |
| Д. |
асэнсо́ўванню |
| В. |
асэнсо́ўванне |
| Т. |
асэнсо́ўваннем |
| М. |
асэнсо́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
асэнсо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
асэнсо́ўваецца |
асэнсо́ўваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
асэнсо́ўваўся |
асэнсо́ўваліся |
| ж. |
асэнсо́ўвалася |
| н. |
асэнсо́ўвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
асэнсо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асэнсо́ўваю |
асэнсо́ўваем |
| 2-я ас. |
асэнсо́ўваеш |
асэнсо́ўваеце |
| 3-я ас. |
асэнсо́ўвае |
асэнсо́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
асэнсо́ўваў |
асэнсо́ўвалі |
| ж. |
асэнсо́ўвала |
| н. |
асэнсо́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
асэнсо́ўвай |
асэнсо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
асэнсо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
асэ́сар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
асэ́сар |
асэ́сары |
| Р. |
асэ́сара |
асэ́сараў |
| Д. |
асэ́сару |
асэ́сарам |
| В. |
асэ́сара |
асэ́сараў |
| Т. |
асэ́сарам |
асэ́сарамі |
| М. |
асэ́сару |
асэ́сарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
асэ́сарскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асэ́сарскі |
асэ́сарская |
асэ́сарскае |
асэ́сарскія |
| Р. |
асэ́сарскага |
асэ́сарскай
асэ́сарскае |
асэ́сарскага |
асэ́сарскіх |
| Д. |
асэ́сарскаму |
асэ́сарскай |
асэ́сарскаму |
асэ́сарскім |
| В. |
асэ́сарскі (неадуш.)
асэ́сарскага (адуш.) |
асэ́сарскую |
асэ́сарскае |
асэ́сарскія (неадуш.)
асэ́сарскіх (адуш.) |
| Т. |
асэ́сарскім |
асэ́сарскай
асэ́сарскаю |
асэ́сарскім |
асэ́сарскімі |
| М. |
асэ́сарскім |
асэ́сарскай |
асэ́сарскім |
асэ́сарскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
А́ся
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
А́ся |
А́сі |
| Р. |
А́сі |
А́сь |
| Д. |
А́сі |
А́сям |
| В. |
А́сю |
А́сь |
| Т. |
А́сяй
А́сяю |
А́сямі |
| М. |
А́сі |
А́сях |
асявы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асявы́ |
асява́я |
асяво́е |
асявы́я |
| Р. |
асяво́га |
асяво́й
асяво́е |
асяво́га |
асявы́х |
| Д. |
асяво́му |
асяво́й |
асяво́му |
асявы́м |
| В. |
асявы́ (неадуш.) |
асяву́ю |
асяво́е |
асявы́я (неадуш.) |
| Т. |
асявы́м |
асяво́й
асяво́ю |
асявы́м |
асявы́мі |
| М. |
асявы́м |
асяво́й |
асявы́м |
асявы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.