Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

струбцы́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. струбцы́нка струбцы́нкі
Р. струбцы́нкі струбцы́нак
Д. струбцы́нцы струбцы́нкам
В. струбцы́нку струбцы́нкі
Т. струбцы́нкай
струбцы́нкаю		 струбцы́нкамі
М. струбцы́нцы струбцы́нках

Крыніцы: piskunou2012.

стру́г

‘інструмент’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стру́г стругі́
Р. стру́га струго́ў
Д. стру́гу струга́м
В. стру́г стругі́
Т. стру́гам струга́мі
М. стру́зе струга́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стру́г

‘рачное судна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стру́г стру́гі
Р. стру́га стру́гаў
Д. стру́гу стру́гам
В. стру́г стру́гі
Т. стру́гам стру́гамі
М. стру́зе стру́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Стру́га

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Стру́га
Р. Стру́гі
Д. Стру́зе
В. Стру́гу
Т. Стру́гай
Стру́гаю
М. Стру́зе

стругаві́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. стругаві́нне
Р. стругаві́ння
Д. стругаві́нню
В. стругаві́нне
Т. стругаві́ннем
М. стругаві́нні

Крыніцы: piskunou2012.

стру́гавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стру́гавы стру́гавая стру́гавае стру́гавыя
Р. стру́гавага стру́гавай
стру́гавае		 стру́гавага стру́гавых
Д. стру́гаваму стру́гавай стру́гаваму стру́гавым
В. стру́гавы (неадуш.)
стру́гавага (адуш.)		 стру́гавую стру́гавае стру́гавыя (неадуш.)
стру́гавых (адуш.)
Т. стру́гавым стру́гавай
стру́гаваю		 стру́гавым стру́гавымі
М. стру́гавым стру́гавай стру́гавым стру́гавых

Крыніцы: piskunou2012.

стругавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стругавы́ стругава́я стругаво́е стругавы́я
Р. стругаво́га стругаво́й
стругаво́е		 стругаво́га стругавы́х
Д. стругаво́му стругаво́й стругаво́му стругавы́м
В. стругавы́ (неадуш.)
стругаво́га (адуш.)		 стругаву́ю стругаво́е стругавы́я (неадуш.)
стругавы́х (адуш.)
Т. стругавы́м стругаво́й
стругаво́ю		 стругавы́м стругавы́мі
М. стругавы́м стругаво́й стругавы́м стругавы́х

Крыніцы: piskunou2012.

Стругала́пы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Стругала́пы
Р. Стругала́п
Стругала́паў
Д. Стругала́пам
В. Стругала́пы
Т. Стругала́памі
М. Стругала́пах

струга́ль

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. струга́ль стругалі́
Р. стругаля́ стругалёў
Д. стругалю́ стругаля́м
В. стругаля́ стругалёў
Т. стругалём стругаля́мі
М. стругалю́ стругаля́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

струга́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. струга́льнік струга́льнікі
Р. струга́льніка струга́льнікаў
Д. струга́льніку струга́льнікам
В. струга́льніка струга́льнікаў
Т. струга́льнікам струга́льнікамі
М. струга́льніку струга́льніках

Крыніцы: tsblm1996.