струбцы́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| струбцы́нка | струбцы́нкі | |
| струбцы́нкі | струбцы́нак | |
| струбцы́нцы | струбцы́нкам | |
| струбцы́нку | струбцы́нкі | |
| струбцы́нкай струбцы́нкаю |
струбцы́нкамі | |
| струбцы́нцы | струбцы́нках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)