Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёікмноухыьэюя

цэме́нтнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цэме́нтнік цэме́нтнікі
Р. цэме́нтніка цэме́нтнікаў
Д. цэме́нтніку цэме́нтнікам
В. цэме́нтніка цэме́нтнікаў
Т. цэме́нтнікам цэме́нтнікамі
М. цэме́нтніку цэме́нтніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

цэме́нтны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цэме́нтны цэме́нтная цэме́нтнае цэме́нтныя
Р. цэме́нтнага цэме́нтнай
цэме́нтнае		 цэме́нтнага цэме́нтных
Д. цэме́нтнаму цэме́нтнай цэме́нтнаму цэме́нтным
В. цэме́нтны (неадуш.)
цэме́нтнага (адуш.)		 цэме́нтную цэме́нтнае цэме́нтныя (неадуш.)
цэме́нтных (адуш.)
Т. цэме́нтным цэме́нтнай
цэме́нтнаю		 цэме́нтным цэме́нтнымі
М. цэме́нтным цэме́нтнай цэме́нтным цэме́нтных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цэменто́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цэменто́вы цэменто́вая цэменто́вае цэменто́выя
Р. цэменто́вага цэменто́вай
цэменто́вае		 цэменто́вага цэменто́вых
Д. цэменто́ваму цэменто́вай цэменто́ваму цэменто́вым
В. цэменто́вы (неадуш.)
цэменто́вага (адуш.)		 цэменто́вую цэменто́вае цэменто́выя (неадуш.)
цэменто́вых (адуш.)
Т. цэменто́вым цэменто́вай
цэменто́ваю		 цэменто́вым цэменто́вымі
М. цэменто́вым цэменто́вай цэменто́вым цэменто́вых

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

цэменты́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. цэменты́т
Р. цэменты́ту
Д. цэменты́ту
В. цэменты́т
Т. цэменты́там
М. цэменты́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

цэ́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цэ́навы цэ́навая цэ́навае цэ́навыя
Р. цэ́навага цэ́навай цэ́навага цэ́навых
Д. цэ́наваму цэ́навай цэ́наваму цэ́навым
В. цэ́навы цэ́навую цэ́навае цэ́навыя
Т. цэ́навым цэ́навай
цэ́наваю		 цэ́навым цэ́навымі
М. цэ́навым цэ́навай цэ́навым цэ́навых

Крыніцы: sbm2012.

цэнагене́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цэнагене́з цэнагене́зы
Р. цэнагене́зу цэнагене́заў
Д. цэнагене́зу цэнагене́зам
В. цэнагене́з цэнагене́зы
Т. цэнагене́зам цэнагене́замі
М. цэнагене́зе цэнагене́зах

Крыніцы: piskunou2012.

цэнакарпі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. цэнакарпі́я
Р. цэнакарпі́і
Д. цэнакарпі́і
В. цэнакарпі́ю
Т. цэнакарпі́яй
цэнакарпі́яю
М. цэнакарпі́і

Крыніцы: piskunou2012.

цэнака́рпны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цэнака́рпны цэнака́рпная цэнака́рпнае цэнака́рпныя
Р. цэнака́рпнага цэнака́рпнай
цэнака́рпнае		 цэнака́рпнага цэнака́рпных
Д. цэнака́рпнаму цэнака́рпнай цэнака́рпнаму цэнака́рпным
В. цэнака́рпны (неадуш.)
цэнака́рпнага (адуш.)		 цэнака́рпную цэнака́рпнае цэнака́рпныя (неадуш.)
цэнака́рпных (адуш.)
Т. цэнака́рпным цэнака́рпнай
цэнака́рпнаю		 цэнака́рпным цэнака́рпнымі
М. цэнака́рпным цэнака́рпнай цэнака́рпным цэнака́рпных

Крыніцы: piskunou2012.

цэнале́ст

‘млекакормячае’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цэнале́ст цэнале́сты
Р. цэнале́ста цэнале́стаў
Д. цэнале́сту цэнале́стам
В. цэнале́ста цэнале́стаў
Т. цэнале́стам цэнале́стамі
М. цэнале́сце цэнале́стах

Крыніцы: piskunou2012.

цэнале́ставы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цэнале́ставы цэнале́ставая цэнале́ставае цэнале́ставыя
Р. цэнале́ставага цэнале́ставай
цэнале́ставае		 цэнале́ставага цэнале́ставых
Д. цэнале́ставаму цэнале́ставай цэнале́ставаму цэнале́ставым
В. цэнале́ставы (неадуш.)
цэнале́ставага (адуш.)		 цэнале́ставую цэнале́ставае цэнале́ставыя (неадуш.)
цэнале́ставых (адуш.)
Т. цэнале́ставым цэнале́ставай
цэнале́ставаю		 цэнале́ставым цэнале́ставымі
М. цэнале́ставым цэнале́ставай цэнале́ставым цэнале́ставых

Крыніцы: piskunou2012.