цэме́нтнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| цэме́нтнік | цэме́нтнікі | |
| цэме́нтніка | цэме́нтнікаў | |
| цэме́нтніку | цэме́нтнікам | |
| цэме́нтніка | цэме́нтнікаў | |
| цэме́нтнікам | цэме́нтнікамі | |
| цэме́нтніку | цэме́нтніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)