спро́шчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спро́шчванне |
спро́шчванні |
| Р. |
спро́шчвання |
спро́шчванняў |
| Д. |
спро́шчванню |
спро́шчванням |
| В. |
спро́шчванне |
спро́шчванні |
| Т. |
спро́шчваннем |
спро́шчваннямі |
| М. |
спро́шчванні |
спро́шчваннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
спро́шчвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спро́шчваецца |
спро́шчваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
спро́шчваўся |
спро́шчваліся |
| ж. |
спро́шчвалася |
| н. |
спро́шчвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спро́шчваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
спро́шчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спро́шчваю |
спро́шчваем |
| 2-я ас. |
спро́шчваеш |
спро́шчваеце |
| 3-я ас. |
спро́шчвае |
спро́шчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
спро́шчваў |
спро́шчвалі |
| ж. |
спро́шчвала |
| н. |
спро́шчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спро́шчвай |
спро́шчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спро́шчваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Спру́гі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Спру́гі |
| Р. |
Спру́гаў Спру́г |
| Д. |
Спру́гам |
| В. |
Спру́гі |
| Т. |
Спру́гамі |
| М. |
Спру́гах |
спру́дзіцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спру́джуся |
спру́дзімся |
| 2-я ас. |
спру́дзішся |
спру́дзіцеся |
| 3-я ас. |
спру́дзіцца |
спру́дзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
спру́дзіўся |
спру́дзіліся |
| ж. |
спру́дзілася |
| н. |
спру́дзілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спру́дзься |
спру́дзьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спру́дзіўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
спружы́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спружы́на |
спружы́ны |
| Р. |
спружы́ны |
спружы́н |
| Д. |
спружы́не |
спружы́нам |
| В. |
спружы́ну |
спружы́ны |
| Т. |
спружы́най спружы́наю |
спружы́намі |
| М. |
спружы́не |
спружы́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спружы́ніста
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спружы́ніста |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
спружы́ністасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спружы́ністасць |
| Р. |
спружы́ністасці |
| Д. |
спружы́ністасці |
| В. |
спружы́ністасць |
| Т. |
спружы́ністасцю |
| М. |
спружы́ністасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спружы́ністы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спружы́ністы |
спружы́ністая |
спружы́ністае |
спружы́ністыя |
| Р. |
спружы́ністага |
спружы́ністай спружы́ністае |
спружы́ністага |
спружы́ністых |
| Д. |
спружы́ністаму |
спружы́ністай |
спружы́ністаму |
спружы́ністым |
| В. |
спружы́ністы (неадуш.) спружы́ністага (адуш.) |
спружы́ністую |
спружы́ністае |
спружы́ністыя (неадуш.) спружы́ністых (адуш.) |
| Т. |
спружы́ністым |
спружы́ністай спружы́ністаю |
спружы́ністым |
спружы́ністымі |
| М. |
спружы́ністым |
спружы́ністай |
спружы́ністым |
спружы́ністых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.