Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

спрабава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. спрабу́ецца спрабу́юцца
Прошлы час
м. спрабава́ўся спрабава́ліся
ж. спрабава́лася
н. спрабава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спрабава́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спрабу́ю спрабу́ем
2-я ас. спрабу́еш спрабу́еце
3-я ас. спрабу́е спрабу́юць
Прошлы час
м. спрабава́ў спрабава́лі
ж. спрабава́ла
н. спрабава́ла
Загадны лад
2-я ас. спрабу́й спрабу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спрабу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрабану́ць

‘паспрабаваць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спрабану́ спрабанё́м
2-я ас. спрабане́ш спрабаняце́
3-я ас. спрабане́ спрабану́ць
Прошлы час
м. спрабану́ў спрабану́лі
ж. спрабану́ла
н. спрабану́ла
Загадны лад
2-я ас. спрабані́ спрабані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час спрабану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спрабо́ўваць

‘спрабаваць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спрабо́ўваю спрабо́ўваем
2-я ас. спрабо́ўваеш спрабо́ўваеце
3-я ас. спрабо́ўвае спрабо́ўваюць
Прошлы час
м. спрабо́ўваў спрабо́ўвалі
ж. спрабо́ўвала
н. спрабо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. спрабо́ўвай спрабо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спрабо́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

спра́ва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спра́ва спра́вы
Р. спра́вы спра́ў
Д. спра́ве спра́вам
В. спра́ву спра́вы
Т. спра́вай
спра́ваю
спра́вамі
М. спра́ве спра́вах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

спра́ва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спра́ва - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

справава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. справава́нне
Р. справава́ння
Д. справава́нню
В. справава́нне
Т. справава́ннем
М. справава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

справава́ць

‘панаваць, валадарыць, кіраваць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. справу́ю справу́ем
2-я ас. справу́еш справу́еце
3-я ас. справу́е справу́юць
Прошлы час
м. справава́ў справава́лі
ж. справава́ла
н. справава́ла
Загадны лад
2-я ас. справу́й справу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час справу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

справаво́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. справаво́д справаво́ды
Р. справаво́да справаво́даў
Д. справаво́ду справаво́дам
В. справаво́да справаво́даў
Т. справаво́дам справаво́дамі
М. справаво́дзе справаво́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

справаво́дка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. справаво́дка справаво́дкі
Р. справаво́дкі справаво́дак
Д. справаво́дцы справаво́дкам
В. справаво́дку справаво́дак
Т. справаво́дкай
справаво́дкаю
справаво́дкамі
М. справаво́дцы справаво́дках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.