Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

спацяшэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спацяшэ́нне спацяшэ́нні
Р. спацяшэ́ння спацяшэ́нняў
Д. спацяшэ́нню спацяшэ́нням
В. спацяшэ́нне спацяшэ́нні
Т. спацяшэ́ннем спацяшэ́ннямі
М. спацяшэ́нні спацяшэ́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

спача́тку

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спача́тку - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спача́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спача́тны спача́тная спача́тнае спача́тныя
Р. спача́тнага спача́тнай
спача́тнае
спача́тнага спача́тных
Д. спача́тнаму спача́тнай спача́тнаму спача́тным
В. спача́тны (неадуш.)
спача́тнага (адуш.)
спача́тную спача́тнае спача́тныя (неадуш.)
спача́тных (адуш.)
Т. спача́тным спача́тнай
спача́тнаю
спача́тным спача́тнымі
М. спача́тным спача́тнай спача́тным спача́тных

Крыніцы: piskunou2012.

спачва́раны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спачва́раны спачва́раная спачва́ранае спачва́раныя
Р. спачва́ранага спачва́ранай
спачва́ранае
спачва́ранага спачва́раных
Д. спачва́ранаму спачва́ранай спачва́ранаму спачва́раным
В. спачва́раны (неадуш.)
спачва́ранага (адуш.)
спачва́раную спачва́ранае спачва́раныя (неадуш.)
спачва́раных (адуш.)
Т. спачва́раным спачва́ранай
спачва́ранаю
спачва́раным спачва́ранымі
М. спачва́раным спачва́ранай спачва́раным спачва́раных

Крыніцы: piskunou2012.

спачва́раны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спачва́раны спачва́раная спачва́ранае спачва́раныя
Р. спачва́ранага спачва́ранай
спачва́ранае
спачва́ранага спачва́раных
Д. спачва́ранаму спачва́ранай спачва́ранаму спачва́раным
В. спачва́раны (неадуш.)
спачва́ранага (адуш.)
спачва́раную спачва́ранае спачва́раныя (неадуш.)
спачва́раных (адуш.)
Т. спачва́раным спачва́ранай
спачва́ранаю
спачва́раным спачва́ранымі
М. спачва́раным спачва́ранай спачва́раным спачва́раных

Крыніцы: piskunou2012.

спачва́рыць

‘надаць каму-небудзь выгляд пачвары, знявечыць, сапсаваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спачва́ру спачва́рым
2-я ас. спачва́рыш спачва́рыце
3-я ас. спачва́рыць спачва́раць
Прошлы час
м. спачва́рыў спачва́рылі
ж. спачва́рыла
н. спачва́рыла
Загадны лад
2-я ас. спачва́р спачва́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час спачва́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спачну́ць

‘спачыць, адпачнуць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спачну́ спачнё́м
2-я ас. спачне́ш спачняце́
3-я ас. спачне́ спачну́ць
Прошлы час
м. спачну́ў спачну́лі
ж. спачну́ла
н. спачну́ла
Загадны лад
2-я ас. спачні́ спачні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час спачну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спачува́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
спачува́льна спачува́льней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

спачува́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спачува́льнасць
Р. спачува́льнасці
Д. спачува́льнасці
В. спачува́льнасць
Т. спачува́льнасцю
М. спачува́льнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спачува́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спачува́льнік спачува́льнікі
Р. спачува́льніка спачува́льнікаў
Д. спачува́льніку спачува́льнікам
В. спачува́льніка спачува́льнікаў
Т. спачува́льнікам спачува́льнікамі
М. спачува́льніку спачува́льніках

Крыніцы: piskunou2012.