Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

астранамі́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
астранамі́чна - -

астранамі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. астранамі́чны астранамі́чная астранамі́чнае астранамі́чныя
Р. астранамі́чнага астранамі́чнай
астранамі́чнае		 астранамі́чнага астранамі́чных
Д. астранамі́чнаму астранамі́чнай астранамі́чнаму астранамі́чным
В. астранамі́чны (неадуш.)
астранамі́чнага (адуш.)		 астранамі́чную астранамі́чнае астранамі́чныя (неадуш.)
астранамі́чных (адуш.)
Т. астранамі́чным астранамі́чнай
астранамі́чнаю		 астранамі́чным астранамі́чнымі
М. астранамі́чным астранамі́чнай астранамі́чным астранамі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

астрана́ўт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. астрана́ўт астрана́ўты
Р. астрана́ўта астрана́ўтаў
Д. астрана́ўту астрана́ўтам
В. астрана́ўта астрана́ўтаў
Т. астрана́ўтам астрана́ўтамі
М. астрана́ўце астрана́ўтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

астрана́ўтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. астрана́ўтка астрана́ўткі
Р. астрана́ўткі астрана́ўтак
Д. астрана́ўтцы астрана́ўткам
В. астрана́ўтку астрана́ўтак
Т. астрана́ўткай
астрана́ўткаю		 астрана́ўткамі
М. астрана́ўтцы астрана́ўтках

Крыніцы: piskunou2012.

астрана́ўтыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. астрана́ўтыка
Р. астрана́ўтыкі
Д. астрана́ўтыцы
В. астрана́ўтыку
Т. астрана́ўтыкай
астрана́ўтыкаю
М. астрана́ўтыцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

астранаўты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. астранаўты́чны астранаўты́чная астранаўты́чнае астранаўты́чныя
Р. астранаўты́чнага астранаўты́чнай
астранаўты́чнае		 астранаўты́чнага астранаўты́чных
Д. астранаўты́чнаму астранаўты́чнай астранаўты́чнаму астранаўты́чным
В. астранаўты́чны (неадуш.)
астранаўты́чнага (адуш.)		 астранаўты́чную астранаўты́чнае астранаўты́чныя (неадуш.)
астранаўты́чных (адуш.)
Т. астранаўты́чным астранаўты́чнай
астранаўты́чнаю		 астранаўты́чным астранаўты́чнымі
М. астранаўты́чным астранаўты́чнай астранаўты́чным астранаўты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Астра́не

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Астра́не
Р. Астра́нь
Астра́няў
Д. Астра́ням
В. Астра́не
Т. Астра́нямі
М. Астра́нях

астрано́м

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. астрано́м астрано́мы
Р. астрано́ма астрано́маў
Д. астрано́му астрано́мам
В. астрано́ма астрано́маў
Т. астрано́мам астрано́мамі
М. астрано́ме астрано́мах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

астрано́ма-геадэзі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. астрано́ма-геадэзі́чны астрано́ма-геадэзі́чная астрано́ма-геадэзі́чнае астрано́ма-геадэзі́чныя
Р. астрано́ма-геадэзі́чнага астрано́ма-геадэзі́чнай
астрано́ма-геадэзі́чнае		 астрано́ма-геадэзі́чнага астрано́ма-геадэзі́чных
Д. астрано́ма-геадэзі́чнаму астрано́ма-геадэзі́чнай астрано́ма-геадэзі́чнаму астрано́ма-геадэзі́чным
В. астрано́ма-геадэзі́чны (неадуш.)
астрано́ма-геадэзі́чнага (адуш.)		 астрано́ма-геадэзі́чную астрано́ма-геадэзі́чнае астрано́ма-геадэзі́чныя (неадуш.)
астрано́ма-геадэзі́чных (адуш.)
Т. астрано́ма-геадэзі́чным астрано́ма-геадэзі́чнай
астрано́ма-геадэзі́чнаю		 астрано́ма-геадэзі́чным астрано́ма-геадэзі́чнымі
М. астрано́ма-геадэзі́чным астрано́ма-геадэзі́чнай астрано́ма-геадэзі́чным астрано́ма-геадэзі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

астрано́мія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. астрано́мія
Р. астрано́міі
Д. астрано́міі
В. астрано́мію
Т. астрано́міяй
астрано́міяю
М. астрано́міі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.