Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

спансі́раваць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спансі́рую -
2-я ас. спансі́руеш -
3-я ас. спансі́руе спансі́руюць
Прошлы час
м. спансі́раваў спансі́равалі
ж. спансі́равала
н. спансі́равала

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

спансі́раваць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спансі́рую -
2-я ас. спансі́руеш -
3-я ас. спансі́руе спансі́руюць
Прошлы час
м. спансі́раваў спансі́равалі
ж. спансі́равала
н. спансі́равала

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

спанталы́чана

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спанталы́чана - -

Крыніцы: piskunou2012.

спанталы́чаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спанталы́чаны спанталы́чаная спанталы́чанае спанталы́чаныя
Р. спанталы́чанага спанталы́чанай
спанталы́чанае		 спанталы́чанага спанталы́чаных
Д. спанталы́чанаму спанталы́чанай спанталы́чанаму спанталы́чаным
В. спанталы́чаны (неадуш.)
спанталы́чанага (адуш.)		 спанталы́чаную спанталы́чанае спанталы́чаныя (неадуш.)
спанталы́чаных (адуш.)
Т. спанталы́чаным спанталы́чанай
спанталы́чанаю		 спанталы́чаным спанталы́чанымі
М. спанталы́чаным спанталы́чанай спанталы́чаным спанталы́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

спанталы́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спанталы́чаны спанталы́чаная спанталы́чанае спанталы́чаныя
Р. спанталы́чанага спанталы́чанай
спанталы́чанае		 спанталы́чанага спанталы́чаных
Д. спанталы́чанаму спанталы́чанай спанталы́чанаму спанталы́чаным
В. спанталы́чаны (неадуш.)
спанталы́чанага (адуш.)		 спанталы́чаную спанталы́чанае спанталы́чаныя (неадуш.)
спанталы́чаных (адуш.)
Т. спанталы́чаным спанталы́чанай
спанталы́чанаю		 спанталы́чаным спанталы́чанымі
М. спанталы́чаным спанталы́чанай спанталы́чаным спанталы́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

спанталы́чыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спанталы́чуся спанталы́чымся
2-я ас. спанталы́чышся спанталы́чыцеся
3-я ас. спанталы́чыцца спанталы́чацца
Прошлы час
м. спанталы́чыўся спанталы́чыліся
ж. спанталы́чылася
н. спанталы́чылася
Загадны лад
2-я ас. спанталы́чся спанталы́чцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час спанталы́чыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

спанталы́чыць

‘збіць каго-небудзь з толку’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спанталы́чу спанталы́чым
2-я ас. спанталы́чыш спанталы́чыце
3-я ас. спанталы́чыць спанталы́чаць
Прошлы час
м. спанталы́чыў спанталы́чылі
ж. спанталы́чыла
н. спанталы́чыла
Загадны лад
2-я ас. спанталы́ч спанталы́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час спанталы́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спанта́нна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спанта́нна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

спанта́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спанта́ннасць
Р. спанта́ннасці
Д. спанта́ннасці
В. спанта́ннасць
Т. спанта́ннасцю
М. спанта́ннасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спанта́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спанта́нны спанта́нная спанта́ннае спанта́нныя
Р. спанта́ннага спанта́ннай
спанта́ннае		 спанта́ннага спанта́нных
Д. спанта́ннаму спанта́ннай спанта́ннаму спанта́нным
В. спанта́нны (неадуш.)
спанта́ннага (адуш.)		 спанта́нную спанта́ннае спанта́нныя (неадуш.)
спанта́нных (адуш.)
Т. спанта́нным спанта́ннай
спанта́ннаю		 спанта́нным спанта́ннымі
М. спанта́нным спанта́ннай спанта́нным спанта́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.