спагна́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спагна́ны |
спагна́ная |
спагна́нае |
спагна́ныя |
| Р. |
спагна́нага |
спагна́най спагна́нае |
спагна́нага |
спагна́ных |
| Д. |
спагна́наму |
спагна́най |
спагна́наму |
спагна́ным |
| В. |
спагна́ны (неадуш.) спагна́нага (адуш.) |
спагна́ную |
спагна́нае |
спагна́ныя (неадуш.) спагна́ных (адуш.) |
| Т. |
спагна́ным |
спагна́най спагна́наю |
спагна́ным |
спагна́нымі |
| М. |
спагна́ным |
спагна́най |
спагна́ным |
спагна́ных |
Кароткая форма: спагна́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спагна́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спаго́ніцца |
спаго́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
спагна́ўся |
спагна́ліся |
| ж. |
спагна́лася |
| н. |
спагна́лася |
Крыніцы:
piskunou2012.
спагна́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спаганю́ |
спаго́нім |
| 2-я ас. |
спаго́ніш |
спаго́ніце |
| 3-я ас. |
спаго́ніць |
спаго́няць |
| Прошлы час |
| м. |
спагна́ў |
спагна́лі |
| ж. |
спагна́ла |
| н. |
спагна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спагані́ |
спагані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спагна́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спаго́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спаго́н |
спаго́ны |
| Р. |
спаго́ну |
спаго́наў |
| Д. |
спаго́ну |
спаго́нам |
| В. |
спаго́н |
спаго́ны |
| Т. |
спаго́нам |
спаго́намі |
| М. |
спаго́не |
спаго́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
спаго́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спаго́нка |
| Р. |
спаго́нкі |
| Д. |
спаго́нцы |
| В. |
спаго́нку |
| Т. |
спаго́нкай спаго́нкаю |
| М. |
спаго́нцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спаго́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спаго́ннік |
спаго́ннікі |
| Р. |
спаго́нніка |
спаго́ннікаў |
| Д. |
спаго́нніку |
спаго́ннікам |
| В. |
спаго́нніка |
спаго́ннікаў |
| Т. |
спаго́ннікам |
спаго́ннікамі |
| М. |
спаго́нніку |
спаго́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
спаго́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спаго́нніца |
спаго́нніцы |
| Р. |
спаго́нніцы |
спаго́нніц |
| Д. |
спаго́нніцы |
спаго́нніцам |
| В. |
спаго́нніцу |
спаго́нніц |
| Т. |
спаго́нніцай спаго́нніцаю |
спаго́нніцамі |
| М. |
спаго́нніцы |
спаго́нніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
спагу́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спагу́да |
спагу́ды |
| Р. |
спагу́ды |
спагу́д |
| Д. |
спагу́дзе |
спагу́дам |
| В. |
спагу́ду |
спагу́ды |
| Т. |
спагу́дай спагу́даю |
спагу́дамі |
| М. |
спагу́дзе |
спагу́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.