астало́піцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
астало́плюся |
астало́пімся |
| 2-я ас. |
астало́пішся |
астало́піцеся |
| 3-я ас. |
астало́піцца |
астало́пяцца |
| Прошлы час |
| м. |
астало́піўся |
астало́піліся |
| ж. |
астало́пілася |
| н. |
астало́пілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
астало́пся |
астало́пцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
астало́піўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
асталява́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
асталява́нне |
| Р. |
асталява́ння |
| Д. |
асталява́нню |
| В. |
асталява́нне |
| Т. |
асталява́ннем |
| М. |
асталява́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
асталява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асталява́ны |
асталява́ная |
асталява́нае |
асталява́ныя |
| Р. |
асталява́нага |
асталява́най асталява́нае |
асталява́нага |
асталява́ных |
| Д. |
асталява́наму |
асталява́най |
асталява́наму |
асталява́ным |
| В. |
асталява́ны (неадуш.) асталява́нага (адуш.) |
асталява́ную |
асталява́нае |
асталява́ныя (неадуш.) асталява́ных (адуш.) |
| Т. |
асталява́ным |
асталява́най асталява́наю |
асталява́ным |
асталява́нымі |
| М. |
асталява́ным |
асталява́най |
асталява́ным |
асталява́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
асталява́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асталю́юся |
асталю́емся |
| 2-я ас. |
асталю́ешся |
асталю́ецеся |
| 3-я ас. |
асталю́ецца |
асталю́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
асталява́ўся |
асталява́ліся |
| ж. |
асталява́лася |
| н. |
асталява́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
асталю́йся |
асталю́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
асталява́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
асталява́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асталю́ю |
асталю́ем |
| 2-я ас. |
асталю́еш |
асталю́еце |
| 3-я ас. |
асталю́е |
асталю́юць |
| Прошлы час |
| м. |
асталява́ў |
асталява́лі |
| ж. |
асталява́ла |
| н. |
асталява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
асталю́й |
асталю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
асталява́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Астана́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Астана́ |
| Р. |
Астаны́ |
| Д. |
Астане́ |
| В. |
Астану́ |
| Т. |
Астано́й Астано́ю |
| М. |
Астане́ |
астане́ц
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
астане́ц |
астанцы́ |
| Р. |
астанца́ |
астанцо́ў |
| Д. |
астанцу́ |
астанца́м |
| В. |
астане́ц |
астанцы́ |
| Т. |
астанцо́м |
астанца́мі |
| М. |
астанцы́ |
астанца́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Аста́нкавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Аста́нкавічы |
| Р. |
Аста́нкавіч Аста́нкавічаў |
| Д. |
Аста́нкавічам |
| В. |
Аста́нкавічы |
| Т. |
Аста́нкавічамі |
| М. |
Аста́нкавічах |