Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

аспірава́на

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
аспірава́на - -

аспірава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аспірава́ны аспірава́ная аспірава́нае аспірава́ныя
Р. аспірава́нага аспірава́най
аспірава́нае
аспірава́нага аспірава́ных
Д. аспірава́наму аспірава́най аспірава́наму аспірава́ным
В. аспірава́ны (неадуш.)
аспірава́нага (адуш.)
аспірава́ную аспірава́нае аспірава́ныя (неадуш.)
аспірава́ных (адуш.)
Т. аспірава́ным аспірава́най
аспірава́наю
аспірава́ным аспірава́нымі
М. аспірава́ным аспірава́най аспірава́ным аспірава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

аспірава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аспірава́ны аспірава́ная аспірава́нае аспірава́ныя
Р. аспірава́нага аспірава́най
аспірава́нае
аспірава́нага аспірава́ных
Д. аспірава́наму аспірава́най аспірава́наму аспірава́ным
В. аспірава́ны (неадуш.)
аспірава́нага (адуш.)
аспірава́ную аспірава́нае аспірава́ныя (неадуш.)
аспірава́ных (адуш.)
Т. аспірава́ным аспірава́най
аспірава́наю
аспірава́ным аспірава́нымі
М. аспірава́ным аспірава́най аспірава́ным аспірава́ных

Кароткая форма: аспірава́на.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

аспірава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аспірава́ны аспірава́ная аспірава́нае аспірава́ныя
Р. аспірава́нага аспірава́най
аспірава́нае
аспірава́нага аспірава́ных
Д. аспірава́наму аспірава́най аспірава́наму аспірава́ным
В. аспірава́ны (неадуш.)
аспірава́нага (адуш.)
аспірава́ную аспірава́нае аспірава́ныя (неадуш.)
аспірава́ных (адуш.)
Т. аспірава́ным аспірава́най
аспірава́наю
аспірава́ным аспірава́нымі
М. аспірава́ным аспірава́най аспірава́ным аспірава́ных

Кароткая форма: аспірава́на.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

аспіра́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аспіра́нт аспіра́нты
Р. аспіра́нта аспіра́нтаў
Д. аспіра́нту аспіра́нтам
В. аспіра́нта аспіра́нтаў
Т. аспіра́нтам аспіра́нтамі
М. аспіра́нце аспіра́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аспіра́нтачка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. аспіра́нтачка аспіра́нтачкі
Р. аспіра́нтачкі аспіра́нтачак
Д. аспіра́нтачцы аспіра́нтачкам
В. аспіра́нтачку аспіра́нтачак
Т. аспіра́нтачкай
аспіра́нтачкаю
аспіра́нтачкамі
М. аспіра́нтачцы аспіра́нтачках

Крыніцы: piskunou2012.

аспіра́нтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. аспіра́нтка аспіра́нткі
Р. аспіра́нткі аспіра́нтак
Д. аспіра́нтцы аспіра́нткам
В. аспіра́нтку аспіра́нтак
Т. аспіра́нткай
аспіра́нткаю
аспіра́нткамі
М. аспіра́нтцы аспіра́нтках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аспіранту́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. аспіранту́ра
Р. аспіранту́ры
Д. аспіранту́ры
В. аспіранту́ру
Т. аспіранту́рай
аспіранту́раю
М. аспіранту́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аспіра́нцік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аспіра́нцік аспіра́нцікі
Р. аспіра́нціка аспіра́нцікаў
Д. аспіра́нціку аспіра́нцікам
В. аспіра́нціка аспіра́нцікаў
Т. аспіра́нцікам аспіра́нцікамі
М. аспіра́нціку аспіра́нціках

Крыніцы: piskunou2012.

аспіра́нцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аспіра́нцкі аспіра́нцкая аспіра́нцкае аспіра́нцкія
Р. аспіра́нцкага аспіра́нцкай
аспіра́нцкае
аспіра́нцкага аспіра́нцкіх
Д. аспіра́нцкаму аспіра́нцкай аспіра́нцкаму аспіра́нцкім
В. аспіра́нцкі (неадуш.)
аспіра́нцкага (адуш.)
аспіра́нцкую аспіра́нцкае аспіра́нцкія (неадуш.)
аспіра́нцкіх (адуш.)
Т. аспіра́нцкім аспіра́нцкай
аспіра́нцкаю
аспіра́нцкім аспіра́нцкімі
М. аспіра́нцкім аспіра́нцкай аспіра́нцкім аспіра́нцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.