Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асма́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Асма́н

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

асмані́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Асмано́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

асма́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	асма́нскі	асма́нская	асма́нскае	асма́нскія
Р.	асма́нскага	асма́нскай асма́нскае	асма́нскага	асма́нскіх
Д.	асма́нскаму	асма́нскай	асма́нскаму	асма́нскім
В.	асма́нскі (неадуш.) асма́нскага (адуш.)	асма́нскую	асма́нскае	асма́нскія (неадуш.) асма́нскіх (адуш.)
Т.	асма́нскім	асма́нскай асма́нскаю	асма́нскім	асма́нскімі
М.	асма́нскім	асма́нскай	асма́нскім	асма́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Асма́н-Каса́ева

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

асмата́ксіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

асматы́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
асматы́чна	-	-

асматы́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	асматы́чны	асматы́чная	асматы́чнае	асматы́чныя
Р.	асматы́чнага	асматы́чнай асматы́чнае	асматы́чнага	асматы́чных
Д.	асматы́чнаму	асматы́чнай	асматы́чнаму	асматы́чным
В.	асматы́чны (неадуш.) асматы́чнага (адуш.)	асматы́чную	асматы́чнае	асматы́чныя (неадуш.) асматы́чных (адуш.)
Т.	асматы́чным	асматы́чнай асматы́чнаю	асматы́чным	асматы́чнымі
М.	асматы́чным	асматы́чнай	асматы́чным	асматы́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

асмафі́л

‘мікраарганізм, які здольны існаваць у пэўным хімічным асяроддзі’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum