аславя́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аславя́нены |
аславя́неная |
аславя́ненае |
аславя́неныя |
| Р. |
аславя́ненага |
аславя́ненай аславя́ненае |
аславя́ненага |
аславя́неных |
| Д. |
аславя́ненаму |
аславя́ненай |
аславя́ненаму |
аславя́неным |
| В. |
аславя́нены (неадуш.) аславя́ненага (адуш.) |
аславя́неную |
аславя́ненае |
аславя́неныя (неадуш.) аславя́неных (адуш.) |
| Т. |
аславя́неным |
аславя́ненай аславя́ненаю |
аславя́неным |
аславя́ненымі |
| М. |
аславя́неным |
аславя́ненай |
аславя́неным |
аславя́неных |
Кароткая форма: аславянена.
Крыніцы:
piskunou2012.
аславя́ніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аславя́ню |
аславя́нім |
| 2-я ас. |
аславя́ніш |
аславя́ніце |
| 3-я ас. |
аславя́ніць |
аславя́няць |
| Прошлы час |
| м. |
аславя́ніў |
аславя́нілі |
| ж. |
аславя́ніла |
| н. |
аславя́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аславя́нь |
аславя́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
аславя́ніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
аславя́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аславя́ньванне |
| Р. |
аславя́ньвання |
| Д. |
аславя́ньванню |
| В. |
аславя́ньванне |
| Т. |
аславя́ньваннем |
| М. |
аславя́ньванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
аславя́ньваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аславя́ньваю |
аславя́ньваем |
| 2-я ас. |
аславя́ньваеш |
аславя́ньваеце |
| 3-я ас. |
аславя́ньвае |
аславя́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
аславя́ньваў |
аславя́ньвалі |
| ж. |
аславя́ньвала |
| н. |
аславя́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аславя́ньвай |
аславя́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
аславя́ньваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Аславяня́ты
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Аславяня́ты |
| Р. |
Аславяня́т Аславяня́таў |
| Д. |
Аславяня́там |
| В. |
Аславяня́ты |
| Т. |
Аславяня́тамі |
| М. |
Аславяня́тах |
Асла́н
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Асла́н |
Асла́ны |
| Р. |
Асла́на |
Асла́наў |
| Д. |
Асла́ну |
Асла́нам |
| В. |
Асла́на |
Асла́наў |
| Т. |
Асла́нам |
Асла́намі |
| М. |
Асла́не |
Асла́нах |
асланё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асланё́ны |
асланё́ная |
асланё́нае |
асланё́ныя |
| Р. |
асланё́нага |
асланё́най асланё́нае |
асланё́нага |
асланё́ных |
| Д. |
асланё́наму |
асланё́най |
асланё́наму |
асланё́ным |
| В. |
асланё́ны (неадуш.) асланё́нага (адуш.) |
асланё́ную |
асланё́нае |
асланё́ныя (неадуш.) асланё́ных (адуш.) |
| Т. |
асланё́ным |
асланё́най асланё́наю |
асланё́ным |
асланё́нымі |
| М. |
асланё́ным |
асланё́най |
асланё́ным |
асланё́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
аслані́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асланю́ |
асло́нім |
| 2-я ас. |
асло́ніш |
асло́ніце |
| 3-я ас. |
асло́ніць |
асло́няць |
| Прошлы час |
| м. |
аслані́ў |
аслані́лі |
| ж. |
аслані́ла |
| н. |
аслані́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аслані́ |
аслані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
аслані́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
асланя́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асланя́юся |
асланя́емся |
| 2-я ас. |
асланя́ешся |
асланя́ецеся |
| 3-я ас. |
асланя́ецца |
асланя́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
асланя́ўся |
асланя́ліся |
| ж. |
асланя́лася |
| н. |
асланя́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
асланя́йся |
асланя́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
асланя́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.