спадзява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спадзява́ны |
спадзява́ная |
спадзява́нае |
спадзява́ныя |
| Р. |
спадзява́нага |
спадзява́най спадзява́нае |
спадзява́нага |
спадзява́ных |
| Д. |
спадзява́наму |
спадзява́най |
спадзява́наму |
спадзява́ным |
| В. |
спадзява́ны (неадуш.) спадзява́нага (адуш.) |
спадзява́ную |
спадзява́нае |
спадзява́ныя (неадуш.) спадзява́ных (адуш.) |
| Т. |
спадзява́ным |
спадзява́най спадзява́наю |
спадзява́ным |
спадзява́нымі |
| М. |
спадзява́ным |
спадзява́най |
спадзява́ным |
спадзява́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
спадзява́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спадзяю́ся |
спадзяё́мся |
| 2-я ас. |
спадзяе́шся |
спадзеяце́ся |
| 3-я ас. |
спадзяе́цца |
спадзяю́цца |
| Прошлы час |
| м. |
спадзява́ўся |
спадзява́ліся |
| ж. |
спадзява́лася |
| н. |
спадзява́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спадзява́йся |
спадзява́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спадзеючы́ся |
Крыніцы:
dzsl2013,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спадзява́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спадзява́юся |
спадзява́емся |
| 2-я ас. |
спадзява́ешся |
спадзява́ецеся |
| 3-я ас. |
спадзява́ецца |
спадзява́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спадзява́ўся |
спадзява́ліся |
| ж. |
спадзява́лася |
| н. |
спадзява́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спадзява́йся |
спадзява́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спадзява́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007.
спадзява́ць
‘разлічваць на што-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спадзяю́ |
спадзяё́м |
| 2-я ас. |
спадзяе́ш |
спадзеяце́ |
| 3-я ас. |
спадзяе́ |
спадзяю́ць |
| Прошлы час |
| м. |
спадзява́ў |
спадзява́лі |
| ж. |
спадзява́ла |
| н. |
спадзява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спадзява́й |
спадзява́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спадзеючы́ |
Крыніцы:
piskunou2012.
спа́дкавасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спа́дкавасць |
| Р. |
спа́дкавасці |
| Д. |
спа́дкавасці |
| В. |
спа́дкавасць |
| Т. |
спа́дкавасцю |
| М. |
спа́дкавасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
спадкава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спадку́юся |
спадку́емся |
| 2-я ас. |
спадку́ешся |
спадку́ецеся |
| 3-я ас. |
спадку́ецца |
спадку́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спадкава́ўся |
спадкава́ліся |
| ж. |
спадкава́лася |
| н. |
спадкава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спадку́йся |
спадку́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спадку́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
спадкава́ць
‘прымаць у спадчыну што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спадку́ю |
спадку́ем |
| 2-я ас. |
спадку́еш |
спадку́еце |
| 3-я ас. |
спадку́е |
спадку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спадкава́ў |
спадкава́лі |
| ж. |
спадкава́ла |
| н. |
спадкава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спадку́й |
спадку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спадку́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спадкае́мец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спадкае́мец |
спадкае́мцы |
| Р. |
спадкае́мца |
спадкае́мцаў |
| Д. |
спадкае́мцу |
спадкае́мцам |
| В. |
спадкае́мца |
спадкае́мцаў |
| Т. |
спадкае́мцам |
спадкае́мцамі |
| М. |
спадкае́мцу |
спадкае́мцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спадкае́мка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спадкае́мка |
спадкае́мкі |
| Р. |
спадкае́мкі |
спадкае́мак |
| Д. |
спадкае́мцы |
спадкае́мкам |
| В. |
спадкае́мку |
спадкае́мак |
| Т. |
спадкае́мкай спадкае́мкаю |
спадкае́мкамі |
| М. |
спадкае́мцы |
спадкае́мках |
Крыніцы:
piskunou2012.