зына́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зына́чваюся |
зына́чваемся |
| 2-я ас. |
зына́чваешся |
зына́чваецеся |
| 3-я ас. |
зына́чваецца |
зына́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
зына́чваўся |
зына́чваліся |
| ж. |
зына́чвалася |
| н. |
зына́чвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зына́чвайся |
зына́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зына́чваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зына́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зына́чваю |
зына́чваем |
| 2-я ас. |
зына́чваеш |
зына́чваеце |
| 3-я ас. |
зына́чвае |
зына́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
зына́чваў |
зына́чвалі |
| ж. |
зына́чвала |
| н. |
зына́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зына́чвай |
зына́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зына́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зына́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зына́чуся |
зына́чымся |
| 2-я ас. |
зына́чышся |
зына́чыцеся |
| 3-я ас. |
зына́чыцца |
зына́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
зына́чыўся |
зына́чыліся |
| ж. |
зына́чылася |
| н. |
зына́чылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зына́чся |
зына́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зына́чыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зына́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зына́чу |
зына́чым |
| 2-я ас. |
зына́чыш |
зына́чыце |
| 3-я ас. |
зына́чыць |
зына́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
зына́чыў |
зына́чылі |
| ж. |
зына́чыла |
| н. |
зына́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зына́ч |
зына́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зына́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зы́ншаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зы́ншаны |
зы́ншаная |
зы́ншанае |
зы́ншаныя |
| Р. |
зы́ншанага |
зы́ншанай зы́ншанае |
зы́ншанага |
зы́ншаных |
| Д. |
зы́ншанаму |
зы́ншанай |
зы́ншанаму |
зы́ншаным |
| В. |
зы́ншаны (неадуш.) зы́ншанага (адуш.) |
зы́ншаную |
зы́ншанае |
зы́ншаныя (неадуш.) зы́ншаных (адуш.) |
| Т. |
зы́ншаным |
зы́ншанай зы́ншанаю |
зы́ншаным |
зы́ншанымі |
| М. |
зы́ншаным |
зы́ншанай |
зы́ншаным |
зы́ншаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
зы́ншаць
‘зыначыць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зы́ншае |
зы́ншаюць |
| Прошлы час |
| м. |
зы́ншаў |
зы́ншалі |
| ж. |
зы́ншала |
| н. |
зы́ншала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зы́ншаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.