Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
аеёіоуыэя

авіньё́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. авіньё́нскі авіньё́нская авіньё́нскае авіньё́нскія
Р. авіньё́нскага авіньё́нскай
авіньё́нскае		 авіньё́нскага авіньё́нскіх
Д. авіньё́нскаму авіньё́нскай авіньё́нскаму авіньё́нскім
В. авіньё́нскі (неадуш.)
авіньё́нскага (адуш.)		 авіньё́нскую авіньё́нскае авіньё́нскія (неадуш.)
авіньё́нскіх (адуш.)
Т. авіньё́нскім авіньё́нскай
авіньё́нскаю		 авіньё́нскім авіньё́нскімі
М. авіньё́нскім авіньё́нскай авіньё́нскім авіньё́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

аві́ста

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. аві́ста авісты
Р. авісты авістаў
Д. авісце авістам
В. авісту авісты
Т. авістай
авістаю		 авістамі
М. авісце авістах

Крыніцы: piskunou2012.

авітаміно́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. авітаміно́з
Р. авітаміно́зу
Д. авітаміно́зу
В. авітаміно́з
Т. авітаміно́зам
М. авітаміно́зе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

авітаміно́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. авітаміно́зны авітаміно́зная авітаміно́знае авітаміно́зныя
Р. авітаміно́знага авітаміно́знай
авітаміно́знае		 авітаміно́знага авітаміно́зных
Д. авітаміно́знаму авітаміно́знай авітаміно́знаму авітаміно́зным
В. авітаміно́зны (неадуш.)
авітаміно́знага (адуш.)		 авітаміно́зную авітаміно́знае авітаміно́зныя (неадуш.)
авітаміно́зных (адуш.)
Т. авітаміно́зным авітаміно́знай
авітаміно́знаю		 авітаміно́зным авітаміно́знымі
М. авітаміно́зным авітаміно́знай авітаміно́зным авітаміно́зных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

аві́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аві́ты аві́тая аві́тае аві́тыя
Р. аві́тага аві́тай
аві́тае		 аві́тага аві́тых
Д. аві́таму аві́тай аві́таму аві́тым
В. аві́ты (неадуш.)
аві́тага (адуш.)		 аві́тую аві́тае аві́тыя (неадуш.)
аві́тых (адуш.)
Т. аві́тым аві́тай
аві́таю		 аві́тым аві́тымі
М. аві́тым аві́тай аві́тым аві́тых

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

аві́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аві́ты аві́тая аві́тае аві́тыя
Р. аві́тага аві́тай
аві́тае		 аві́тага аві́тых
Д. аві́таму аві́тай аві́таму аві́тым
В. аві́ты (неадуш.)
аві́тага (адуш.)		 аві́тую аві́тае аві́тыя (неадуш.)
аві́тых (адуш.)
Т. аві́тым аві́тай
аві́таю		 аві́тым аві́тымі
М. аві́тым аві́тай аві́тым аві́тых

Кароткая форма: аві́та.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

авітэліно́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. авітэліно́з
Р. авітэліно́зу
Д. авітэліно́зу
В. авітэліно́з
Т. авітэліно́зам
М. авітэліно́зе

Крыніцы: piskunou2012.

авіфа́ўна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. авіфа́ўна
Р. авіфа́ўны
Д. авіфа́ўне
В. авіфа́ўну
Т. авіфа́ўнай
авіфа́ўнаю
М. авіфа́ўне

Крыніцы: piskunou2012.

аві́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аўю́ся аўё́мся
2-я ас. аўе́шся аўяце́ся
3-я ас. аўе́цца аўю́цца
Прошлы час
м. аві́ўся авілі́ся
ж. авіла́ся
н. авіло́ся
Загадны лад
2-я ас. аві́ся аві́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час аві́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аві́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аўю́ аўё́м
2-я ас. аўе́ш аўяце́
3-я ас. аўе́ аўю́ць
Прошлы час
м. аві́ў авілі́
ж. авіла́
н. авіло́
Загадны лад
2-я ас. аві́ аві́це
Дзеепрыслоўе
прош. час аві́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.