Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асі́пка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

асі́пла

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
асі́пла	-	-

асі́пласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асі́плы

прыметнік, якасны

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асі́плы

прыметнік, адносны

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асі́пнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Асіпо́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

асіпо́віцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	асіпо́віцкі	асіпо́віцкая	асіпо́віцкае	асіпо́віцкія
Р.	асіпо́віцкага	асіпо́віцкай асіпо́віцкае	асіпо́віцкага	асіпо́віцкіх
Д.	асіпо́віцкаму	асіпо́віцкай	асіпо́віцкаму	асіпо́віцкім
В.	асіпо́віцкі (неадуш.) асіпо́віцкага (адуш.)	асіпо́віцкую	асіпо́віцкае	асіпо́віцкія (неадуш.) асіпо́віцкіх (адуш.)
Т.	асіпо́віцкім	асіпо́віцкай асіпо́віцкаю	асіпо́віцкім	асіпо́віцкімі
М.	асіпо́віцкім	асіпо́віцкай	асіпо́віцкім	асіпо́віцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Асіпо́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Крыніцы: krapivabr2012.

Асіпо́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Verbum