Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

своекары́слівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. своекары́слівасць
Р. своекары́слівасці
Д. своекары́слівасці
В. своекары́слівасць
Т. своекары́слівасцю
М. своекары́слівасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

своекары́слівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. своекары́слівы своекары́слівая своекары́слівае своекары́слівыя
Р. своекары́слівага своекары́слівай
своекары́слівае		 своекары́слівага своекары́слівых
Д. своекары́сліваму своекары́слівай своекары́сліваму своекары́слівым
В. своекары́слівы (неадуш.)
своекары́слівага (адуш.)		 своекары́слівую своекары́слівае своекары́слівыя (неадуш.)
своекары́слівых (адуш.)
Т. своекары́слівым своекары́слівай
своекары́сліваю		 своекары́слівым своекары́слівымі
М. своекары́слівым своекары́слівай своекары́слівым своекары́слівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

своеўладна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
своеўладна - -

своеўла́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. своеўла́дны своеўла́дная своеўла́днае своеўла́дныя
Р. своеўла́днага своеўла́днай
своеўла́днае		 своеўла́днага своеўла́дных
Д. своеўла́днаму своеўла́днай своеўла́днаму своеўла́дным
В. своеўла́дны (неадуш.)
своеўла́днага (адуш.)		 своеўла́дную своеўла́днае своеўла́дныя (неадуш.)
своеўла́дных (адуш.)
Т. своеўла́дным своеўла́днай
своеўла́днаю		 своеўла́дным своеўла́днымі
М. своеўла́дным своеўла́днай своеўла́дным своеўла́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

своеўла́дства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. своеўла́дства
Р. своеўла́дства
Д. своеўла́дству
В. своеўла́дства
Т. своеўла́дствам
М. своеўла́дстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

своечасо́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
своечасо́ва - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

своечасо́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. своечасо́васць
Р. своечасо́васці
Д. своечасо́васці
В. своечасо́васць
Т. своечасо́васцю
М. своечасо́васці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

своечасо́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. своечасо́вы своечасо́вая своечасо́вае своечасо́выя
Р. своечасо́вага своечасо́вай
своечасо́вае		 своечасо́вага своечасо́вых
Д. своечасо́ваму своечасо́вай своечасо́ваму своечасо́вым
В. своечасо́вы (неадуш.)
своечасо́вага (адуш.)		 своечасо́вую своечасо́вае своечасо́выя (неадуш.)
своечасо́вых (адуш.)
Т. своечасо́вым своечасо́вай
своечасо́ваю		 своечасо́вым своечасо́вымі
М. своечасо́вым своечасо́вай своечасо́вым своечасо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сво́іцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сво́юся сво́імся
2-я ас. сво́ішся сво́іцеся
3-я ас. сво́іцца сво́яцца
Прошлы час
м. сво́іўся сво́іліся
ж. сво́ілася
н. сво́ілася
Загадны лад
2-я ас. сво́йся сво́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час сво́ячыся

Крыніцы: piskunou2012.

сво́іць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сво́ю сво́ім
2-я ас. сво́іш сво́іце
3-я ас. сво́іць сво́яць
Прошлы час
м. сво́іў сво́ілі
ж. сво́іла
н. сво́іла
Загадны лад
2-я ас. сво́й сво́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час сво́ячы

Крыніцы: piskunou2012.