Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

свішчава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. свішчава́тасць
Р. свішчава́тасці
Д. свішчава́тасці
В. свішчава́тасць
Т. свішчава́тасцю
М. свішчава́тасці

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

свішчава́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. свішчава́ты свішчава́тая свішчава́тае свішчава́тыя
Р. свішчава́тага свішчава́тай
свішчава́тае		 свішчава́тага свішчава́тых
Д. свішчава́таму свішчава́тай свішчава́таму свішчава́тым
В. свішчава́ты (неадуш.)
свішчава́тага (адуш.)		 свішчава́тую свішчава́тае свішчава́тыя (неадуш.)
свішчава́тых (адуш.)
Т. свішчава́тым свішчава́тай
свішчава́таю		 свішчава́тым свішчава́тымі
М. свішчава́тым свішчава́тай свішчава́тым свішчава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сві́шчавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сві́шчавы сві́шчавая сві́шчавае сві́шчавыя
Р. сві́шчавага сві́шчавай
сві́шчавае		 сві́шчавага сві́шчавых
Д. сві́шчаваму сві́шчавай сві́шчаваму сві́шчавым
В. сві́шчавы (неадуш.)
сві́шчавага (адуш.)		 сві́шчавую сві́шчавае сві́шчавыя (неадуш.)
сві́шчавых (адуш.)
Т. сві́шчавым сві́шчавай
сві́шчаваю		 сві́шчавым сві́шчавымі
М. сві́шчавым сві́шчавай сві́шчавым сві́шчавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Свішчо́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Свішчо́ва
Р. Свішчо́ва
Д. Свішчо́ву
В. Свішчо́ва
Т. Свішчо́вам
М. Свішчо́ве

Свішчы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Свішчы́
Р. Свішчо́ў
Д. Свішча́м
В. Свішчы́
Т. Свішча́мі
М. Свішча́х

сві́шчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сві́шчык сві́шчыкі
Р. сві́шчыка сві́шчыкаў
Д. сві́шчыку сві́шчыкам
В. сві́шчык сві́шчыкі
Т. сві́шчыкам сві́шчыкамі
М. сві́шчыку сві́шчыках

Крыніцы: piskunou2012.

своеасаблі́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
своеасаблі́ва своеасаблівей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

своеасаблі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. своеасаблі́васць
Р. своеасаблі́васці
Д. своеасаблі́васці
В. своеасаблі́васць
Т. своеасаблі́васцю
М. своеасаблі́васці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

своеасаблі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. своеасаблі́вы своеасаблі́вая своеасаблі́вае своеасаблі́выя
Р. своеасаблі́вага своеасаблі́вай
своеасаблі́вае		 своеасаблі́вага своеасаблі́вых
Д. своеасаблі́ваму своеасаблі́вай своеасаблі́ваму своеасаблі́вым
В. своеасаблі́вы (неадуш.)
своеасаблі́вага (адуш.)		 своеасаблі́вую своеасаблі́вае своеасаблі́выя (неадуш.)
своеасаблі́вых (адуш.)
Т. своеасаблі́вым своеасаблі́вай
своеасаблі́ваю		 своеасаблі́вым своеасаблі́вымі
М. своеасаблі́вым своеасаблі́вай своеасаблі́вым своеасаблі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

своекарысліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
своекарысліва - -