Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

саўпартшко́ла

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	саўпартшко́ла	саўпартшко́лы
Р.	саўпартшко́лы	саўпартшко́л
Д.	саўпартшко́ле	саўпартшко́лам
В.	саўпартшко́лу	саўпартшко́лы
Т.	саўпартшко́лай саўпартшко́лаю	саўпартшко́ламі
М.	саўпартшко́ле	саўпартшко́лах

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

саўра́саўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	саўра́саўскі	саўра́саўская	саўра́саўскае	саўра́саўскія
Р.	саўра́саўскага	саўра́саўскай саўра́саўскае	саўра́саўскага	саўра́саўскіх
Д.	саўра́саўскаму	саўра́саўскай	саўра́саўскаму	саўра́саўскім
В.	саўра́саўскі (неадуш.) саўра́саўскага (адуш.)	саўра́саўскую	саўра́саўскае	саўра́саўскія (неадуш.) саўра́саўскіх (адуш.)
Т.	саўра́саўскім	саўра́саўскай саўра́саўскаю	саўра́саўскім	саўра́саўскімі
М.	саўра́саўскім	саўра́саўскай	саўра́саўскім	саўра́саўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Саўра́сы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

саўрэ́лы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	саўрэ́лы	саўрэ́лая	саўрэ́лае	саўрэ́лыя
Р.	саўрэ́лага	саўрэ́лай саўрэ́лае	саўрэ́лага	саўрэ́лых
Д.	саўрэ́ламу	саўрэ́лай	саўрэ́ламу	саўрэ́лым
В.	саўрэ́лы (неадуш.) саўрэ́лага (адуш.)	саўрэ́лую	саўрэ́лае	саўрэ́лыя (неадуш.) саўрэ́лых (адуш.)
Т.	саўрэ́лым	саўрэ́лай саўрэ́лаю	саўрэ́лым	саўрэ́лымі
М.	саўрэ́лым	саўрэ́лай	саўрэ́лым	саўрэ́лых

Крыніцы: piskunou2012.

саўрэ́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

саўсі́м

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
саўсі́м	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

са́ўскі

прыметнік, адносны

Крыніцы: piskunou2012.

Саўхо́зная

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Са́ўцавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Са́ўчанкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum