Сафі́йск
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Сафі́йск |
| Р. |
Сафі́йска |
| Д. |
Сафі́йску |
| В. |
Сафі́йск |
| Т. |
Сафі́йскам |
| М. |
Сафі́йску |
сафі́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сафі́йскі |
сафі́йская |
сафі́йскае |
сафі́йскія |
| Р. |
сафі́йскага |
сафі́йскай сафі́йскае |
сафі́йскага |
сафі́йскіх |
| Д. |
сафі́йскаму |
сафі́йскай |
сафі́йскаму |
сафі́йскім |
| В. |
сафі́йскі (неадуш.) сафі́йскага (адуш.) |
сафі́йскую |
сафі́йскае |
сафі́йскія (неадуш.) сафі́йскіх (адуш.) |
| Т. |
сафі́йскім |
сафі́йскай сафі́йскаю |
сафі́йскім |
сафі́йскімі |
| М. |
сафі́йскім |
сафі́йскай |
сафі́йскім |
сафі́йскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
сафі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сафі́ст |
сафі́сты |
| Р. |
сафі́ста |
сафі́стаў |
| Д. |
сафі́сту |
сафі́стам |
| В. |
сафі́ста |
сафі́стаў |
| Т. |
сафі́стам |
сафі́стамі |
| М. |
сафі́сце |
сафі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сафі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сафі́стка |
сафі́сткі |
| Р. |
сафі́сткі |
сафі́стак |
| Д. |
сафі́стцы |
сафі́сткам |
| В. |
сафі́стку |
сафі́стак |
| Т. |
сафі́сткай сафі́сткаю |
сафі́сткамі |
| М. |
сафі́стцы |
сафі́стках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сафі́стыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сафі́стыка |
| Р. |
сафі́стыкі |
| Д. |
сафі́стыцы |
| В. |
сафі́стыку |
| Т. |
сафі́стыкай сафі́стыкаю |
| М. |
сафі́стыцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сафісты́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| сафісты́чна |
- |
- |
сафісты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сафісты́чны |
сафісты́чная |
сафісты́чнае |
сафісты́чныя |
| Р. |
сафісты́чнага |
сафісты́чнай сафісты́чнае |
сафісты́чнага |
сафісты́чных |
| Д. |
сафісты́чнаму |
сафісты́чнай |
сафісты́чнаму |
сафісты́чным |
| В. |
сафісты́чны (неадуш.) сафісты́чнага (адуш.) |
сафісты́чную |
сафісты́чнае |
сафісты́чныя (неадуш.) сафісты́чных (адуш.) |
| Т. |
сафісты́чным |
сафісты́чнай сафісты́чнаю |
сафісты́чным |
сафісты́чнымі |
| М. |
сафісты́чным |
сафісты́чнай |
сафісты́чным |
сафісты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сафі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сафі́т |
сафі́ты |
| Р. |
сафі́та |
сафі́таў |
| Д. |
сафі́ту |
сафі́там |
| В. |
сафі́т |
сафі́ты |
| Т. |
сафі́там |
сафі́тамі |
| М. |
сафі́це |
сафі́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.