Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

сапрапланкто́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. сапрапланкто́н
Р. сапрапланкто́ну
Д. сапрапланкто́ну
В. сапрапланкто́н
Т. сапрапланкто́нам
М. сапрапланкто́не

Крыніцы: piskunou2012.

сапра́ўдашні

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сапра́ўдашні сапра́ўдашняя сапра́ўдашняе сапра́ўдашнія
Р. сапра́ўдашняга сапра́ўдашняй
сапра́ўдашняе		 сапра́ўдашняга сапра́ўдашніх
Д. сапра́ўдашняму сапра́ўдашняй сапра́ўдашняму сапра́ўдашнім
В. сапра́ўдашні (неадуш.)
сапра́ўдашняга (адуш.)		 сапра́ўдашнюю сапра́ўдашняе сапра́ўдашнія (неадуш.)
сапра́ўдашніх (адуш.)
Т. сапра́ўдашнім сапра́ўдашняй
сапра́ўдашняю		 сапра́ўдашнім сапра́ўдашнімі
М. сапра́ўдашнім сапра́ўдашняй сапра́ўдашнім сапра́ўдашніх

Крыніцы: piskunou2012.

сапра́ўдна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
сапра́ўдна сапра́ўдней -

сапра́ўднасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. сапра́ўднасць
Р. сапра́ўднасці
Д. сапра́ўднасці
В. сапра́ўднасць
Т. сапра́ўднасцю
М. сапра́ўднасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сапра́ўдны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сапра́ўдны сапра́ўдная сапра́ўднае сапра́ўдныя
Р. сапра́ўднага сапра́ўднай
сапра́ўднае		 сапра́ўднага сапра́ўдных
Д. сапра́ўднаму сапра́ўднай сапра́ўднаму сапра́ўдным
В. сапра́ўдны (неадуш.)
сапра́ўднага (адуш.)		 сапра́ўдную сапра́ўднае сапра́ўдныя (неадуш.)
сапра́ўдных (адуш.)
Т. сапра́ўдным сапра́ўднай
сапра́ўднаю		 сапра́ўдным сапра́ўднымі
М. сапра́ўдным сапра́ўднай сапра́ўдным сапра́ўдных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сапраўды́

часціца

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сапраўды́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
сапраўды́ - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сапрафа́г

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сапрафа́г сапрафа́гі
Р. сапрафа́га сапрафа́гаў
Д. сапрафа́гу сапрафа́гам
В. сапрафа́га сапрафа́гаў
Т. сапрафа́гам сапрафа́гамі
М. сапрафа́гу сапрафа́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сапрафі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сапрафі́т сапрафі́ты
Р. сапрафі́ту сапрафі́таў
Д. сапрафі́ту сапрафі́там
В. сапрафі́т сапрафі́ты
Т. сапрафі́там сапрафі́тамі
М. сапрафі́це сапрафі́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сапрафі́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сапрафі́тны сапрафі́тная сапрафі́тнае сапрафі́тныя
Р. сапрафі́тнага сапрафі́тнай
сапрафі́тнае		 сапрафі́тнага сапрафі́тных
Д. сапрафі́тнаму сапрафі́тнай сапрафі́тнаму сапрафі́тным
В. сапрафі́тны (неадуш.)
сапрафі́тнага (адуш.)		 сапрафі́тную сапрафі́тнае сапрафі́тныя (неадуш.)
сапрафі́тных (адуш.)
Т. сапрафі́тным сапрафі́тнай
сапрафі́тнаю		 сапрафі́тным сапрафі́тнымі
М. сапрафі́тным сапрафі́тнай сапрафі́тным сапрафі́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.